Pazarlama Karması

Tam Üç Ay Olmuş:)

2007-09-05T09:55:00.000+03:00

Yazı yaz(a)mayalı tam üç ay olmuş; yeniden başlayalım bakalım..

Kaynak: Radikal

Türkiye'yi Pazarlamak....

2007-06-05T22:18:00.000+03:00

İlk defa bu kadar uzun ayrı kaldım bloga birşey yazmaktan... Ne yaptım bu arada diye sorarsanız; ofiste pek boş vaktim olmuyor, İsviçre'ye gittim geldim, Türkiye içinde sağa sola gidiyorum, okulda bütün ödevlerimi-finallerimi bitirerek en azından o taraftan rahata erdim.

Büyük bir teklifle uğraştığımdan yine buraya bir şey yazamayacaktım; ama şu Beşinci Türkçe Olimpiyatları'nın görüntülerini Youtube'dan izleyince yazamadan edemedim.

Ne desem boş; ideolojileri nedeniyle gözleri kör olan, bu dev organizasyona yer vermeyenler utansın...Eski Milli Eğitim Bakanı Prof. Dr. Mehmet Sağlam'ın deyimiyle eşsiz bir organizasyon olmuş.

"Dünyada, (elbette dünya tarihinde de ilk defa) 100 ülkeden gelen insanlar, aynı anda tercümeye ihtiyaç duymadan tek bir dil ile anlaşabiliyordu."

Mutluyum, dünyanın dört bir tarafında Türkçe konuşan öğrenciler, gençler var. Kim olurlarsa olsun böyle bir hizmeti yapan insanların ellerine-ayaklarına kapanmak geliyor içimden..

Biz kısır çekişmeler içinde kafamızı kuma gömmekle meşgulken dünya dönüyor, her şey değişiyor.. Çok şükür birileri çalışmaya devam ediyor; laf üretmek yerine icraatla uğraşıyor...

Şu Makedon kızın türküsünü, şu Kırgız kızın Türkiye'de yaşayan pek çok kişiden daha düzgün Türkçe konuşmasını izleyince Bülent Arınç'a katılmamak elde değil..

"30 yıldır politikanın içindeyim, 5 yıla yakındır Meclis başkanlığı yapıyorum. Bu kadar süre içinde yaptığım hizmetler 50 ile çarpılsa, dünya çapında yapılan şu hizmetler karşısında ancak sıfır kalır."

Sözde değil, özde ülke sevgisi bu olsa gerek...

Göz yaşlarıyla bir kez daha izliyorum... Takdirlerimi, şükranlarımı sunuyorum.

*Başka sebeplerle bu yazdıklarımı eleştirenler olabilir, saygı duyarım; ama lafa değil icraata bakmak lazım diye düşünüyorum... Benim için dünyanın dört bir tarafında bu kadar düzgün Türkçe konuşan insanların olması çok çok değerli bir şey...

Aynı Şey..

2007-05-16T12:11:00.000+03:00

Sabahları ofise Üsküdar'dan geldiğim için arabaların arasında 10 dk kadar yürümek zorunda kalıyorum; malum Marmaray çalışmaları nedeniyle meydanda tam bir keşmekeş var.

Bu sabah yine otobüs şirketlerinin servis arabalarının arasında yürürken gözüme çarpınca yazmadan edemedim; aynı şey iki farklı şekilde nasıl söylenir ve bu söylem tarzı nasıl farklı bir algı oluşturur?

Servis araçlarının kapısında yazan yazı buna çok güzel bir örnek teşkil ediyor.

X Turizm: "Biletsiz yolcuların binmesi yasaktır"

Ulusoy: "Biletsiz yolcularımıza servis araçlarımızda yer veremediğimiz için özür dileriz. Servis araçlarımız tamamen ücretsiz olup, lütfen ücret teklif etmeyiniz"

Pizza Max

2007-05-14T11:27:00.000+03:00

Bu hafta sonu genel sağlıklı yeme teamülüme biraz ara verdim.

Cuma akşamı bir elin parmakları kadar yıldır gitmediğim Pizza Hut'ı bir ziyaret edeyim dedim. Rezalet servis, suratları asık görevliler, kalabalık vb nedenlerden ötürü bu kadar süredir gitmemekle doğru karar verdiğime sevindim.

Pazar günü "Bu sefer kararlıyım, daha düzgün bir pizza yiyeceğim" diyerek Beşiktaş'taki Pizza Max'e gittim. Bingo, doğru karar vermişim:) Pizzanın lezzetinden ve hizmetin iyiliğinden çok da fazla bahsetmeden ilgilimi çeken noktaları paylaşayım istedim.

Öncelikle çok iyi bir zincir oluşturmuşlar; leziz pizza, ayran olarak Eker ayran, dondurma isterseniz Haagen Dazs, kahve için de Tschibo.

Böyle leziz tatları biraraya getirmek cidden başarılı bir iş olmuş; fiyatlarının da çok makul olduğunu söyleyebilirim.

Bir de unutmadan hergün önünden geçiyordum, dikkatimi çekmeyi başarmıştı; pizzaları dışarıdan gözlemleyebileceğiniz bir yerde yapıyorlar; şeffaflıkda da geri kalmamışlar.

Eve dönünde googledan aratarak şirketle ilgili bilgi alayım dedim ve enteresan bilgilere ulaştım. Internet sayfalarında Yönetim Kurulu Başkanı Ömer Diler imzalı bir metinde kendi değerlerini, başarı reçetelerini paylaşmışlar. (Ufak tefek yazım hataları da olmasaydı..) Bu arada Ömer Diler, daha önce Kanada'da uzun yıllar bu işi yapmış diye Internette bir yerde okudum.

Biri Ankara'da olmak üzere 13 şubeleri var. Bence denemeye değer; bu kadar lezzeti bir araya getirmişlerse hele ki:)

www.pizzamax.com.tr

Günün Anlam ve Önemine Binaen-2-

2007-05-01T19:32:00.000+03:00

Gillette

2007-04-30T11:20:00.000+03:00

"Kim ne derse desin futbol, Türkiye’de en çok izlenen spor dalı. Dolayısıyla futbol Türk erkeğine ulaşmada bizim için doğru yoldu. Beckham ile zaten Gillette’nin iki yıllık bir anlaşması var. Biz de Beckham’ı bir şekilde iletişim kampanyamızda kullanmayı düşünüyorduk; ama içinde Türkiye’ye özgü unsurları da taşımasını istiyorduk. Türkiye’den futbolla ilgisi olan bir isim olsun istedik. Bu nedenle de her takıma eşit mesafede olan Rıdvan Dilmen’i tercih ettik. Reklamını yaptığımız ürün olan Mach3 Turbo Gol’ü Türkiye’ye özel olarak geliştirdik. Beckham da Gillette bünyesinde sadece Türkiye pazarına özgü bir reklam filminde rol aldı. Merkez ofisimiz bu anlamda bize tam destek veriyor; çünkü Türkiye, Gillette’nin 13. önemli pazarı. Bu nedenle Beckham’ın reklam filmlerimizde oynamasını teşvik etti. Çekimler İspanya’nın Madrid kentinde Ezel Akay yönetmenliğinde tamamlandı ve Ocak ayında vizyona girdi. Bu kampanya o kadar ilgi gördü ki dört ayda planladığımız satış hedefine 1.5 ayda ulaştık."

Gillette Pazarlama Direktör Yardımcısı İhsan Karagöz, Platin, Nisan 2007

Yüksek Lisans dersim için Ali Atıf Bir'e bir ödev hazırlarken denk geldim buna; bu kampanyanın bu kadar başarılı olduğunu bilmiyordum.

Rıdvan Dilmen'in oynadığı Kalbim Benacol reklamının performansının elimde istatistiki bir veri olmamakla birlikte buna göre epey geride kaldığını düşünüyorum..

Günün Anlam ve Önemine Binaen...

2007-04-28T22:30:00.000+03:00

Radyo Reklamı

2007-04-24T15:19:00.000+03:00

Bunu da Budapeşte'de çekmiştim. Tuna Nehri üzerinde enteresan bir radyo reklamı olmuş. Hemen yanında epeyce işlek bir yol olduğunu düşünürsek kırmızı rengiyle oldukça ilgi çekici..

(Arkada görülen büyük bina da Parlamento binası)

Bosch

2007-04-10T12:27:00.000+03:00

Bosch benim gibi arabayı park etme konusunda sıkıntı yaşayan sürücüler için yeni bir park sistemi geliştirmiş. (Evet, itiraf ediyorum; o kadar araba kullanmama rağmen hala her dar bir park yerine girmeye çalıştığımda tereddüt ediyorum)

Aslında iki versiyonu varmış;

Birincisi araç geçerken park yerini ölçüyor ve aracın oraya girip giremeyeceğini sürücüye söylüyor. Bunun ardından hızlı ve sorunsuz bir şekilde aracın oraya park edilebilmesi için direksiyon ve sürüş stratejisi hesaplıyor. Sürücüye sesli veya görsel direktifler verebiliyor.

İkincisi ise aracın elektrikli direksiyonu olduğu durumlarda sistem direksiyonun kontrolünü alıyor, sürücü sadece fren ve gaz pedalı basıyor.

Bosch bu yıl seri üretime geçiyormuş ve önümüzdeki yıla kadar yeni araçlarda kullanıma hazır hale gelecekmiş.

Merakla bekliyoruz, sürücülerin (tüketicilerin) park etmesini (araba kullanımında en sıkıntılı anlardan birisini) kolaylaştıran bu ürünü..

*Bosch'un bu ürünüyle ilgili bilgiyi Capital'in ekinde okudum.

Araç Kiralama

2007-04-03T18:27:00.000+03:00

Budapeşte'de akşam otele dönerken aşağıdaki fotoğrafı çekmiştim.

"Rent a Smart, rent a smile..." Benzin deposu kapağının üstünde de bpcar yazıyor. Bence gayet hoş olmuş.

Unutmadan Türkiye'de de Toyotasa'nın enteresan bir kampanyası var.

17 Mart 2007 Cumartesi ve 17 Nisan 2007 Salı tarihleri arasında Toyotasa satış noktalarına giderek Yeni Nesil Toyota Corolla ile test sürüşü yapan 10 şanslı, yapılacak çekiliş sonucunda ToyotaSA tarafından 10 günlük özel şoför ve yeni nesil Corolla tahsisi ödülü kazanıyor... Ayrıntılı bilgi için

Budapeşte-1

2007-03-29T18:35:00.000+03:00

Birkaç gündür yazı yazamamam bir toplantı için Budapeşte'de olmamdan kaynaklanıyor.
Bir iş seyahati olduğu için şehrin her tarafını gezme fırsatım olmadı; ama en azından merkezi bölgesini dolanabildim.

Gerçekten inanılmaz planlı bir şehir merkezi ortaya koyulmuş.

Fotoğraflar ve kısa yorumlarımı aşağıda bulabilirsiniz..

Ana caddeler aşağıdaki şekilde epey büyükler. Gidiş geliş toplam 6 şerit karayolu (kenarlardaki park yerleri hariç) ve ortada gidişli-gelişli tramvay yolu bulunuyor; bunların dışında epey gelişmiş bir metro altyapısı da mevcut.

Gellert Tepesi'nden şehrin görüntüsü.. Bizim Yıldız Parkı ile Çamlıca Tepesi karışımı bir yer burası. Oldukça eğimli bir yer olmasına rağmen yapılan enlemesine yürüyüş yolları sayesinde rahatça yukarıya çıkabiliyorsunuz. Yine bu tepede Osmanlı'nın yaptığı hamamlar yer alıyor.

Tuna Nehri'nin kenarındaki Parlamento binası.. Cidden kocaman:)

Budapeşte'deki muhteşem saray.. Işıklandırma konusunda çok başarılılar.

Széchenyi Chain Köprüsü'nden çektiğim bir başka saray fotoğrafı..

Budapeşte-2

2007-03-29T18:09:00.000+03:00

Széchenyi Chain Köprüsü, 1849'da yapılmış, iki dünya savaşında da ağır hasar görmüş, yeniden yapılması 1949 yılını bulmuş.

Budapeşte'nin İstiklal Caddesi diyebileceğim, Vaci Utca; İstiklal'den epey kısa yalnız. Adres soran olursa aman dikkat edin, başka amaçları olabiliyor:)

Belki de Budapeşte'nin en çok beğendiğim yanı. Tuna Nehri'nin iki kıyısında da kilometrelerce uzunluğunda yürüyüş parkuru ve bisiklet yolu bulunuyor.

Alttaki heykelde gördüğünüz karakter de meşhur Hünyadi Yanoş. Hani şu tarih kitaplarında okuduğumuz II. Murat'a karşı birkaç savaş kazanıp da Osmanlı ile Edirne Segedin anlaşmasını imzalayıp II. Murat'ın tahtı oğlu Fatih Sultan Mehmed'e bırakmasına vesile olan Erdel Beyi. Sonra Varna Savaşı'nda epey büyük bir hezimet yaşayıp ardından 1456'da bulaşıcı hastalıktan ölen Hünyadi..

Macarlar, kendisini kahraman bellemişler. Bu heykel civarında dolanırken bir Macar, Türk olduğumu öğrenince siz buraya 150 sene hükmettiniz, az bir zaman değil diyordu:)

Ve olmazsa olmaz.. Budapeşte'de gördüğüm iki Türk restoranından birisi.. Bir sey yemek nasip olmadı ama en azından orda bulunduğunu bilmek; içeri girip iki kelam Türkçe konuşmak iyi oldu..

Eveeet, Budapeşte sergüzeştimiz böyle geçti işte; yarından itibaren normal düzenimize görmek ümidiyle:)

Dilbert:)

2007-03-26T23:09:00.000+03:00

Kaynak: Radikal Gazetesi

Çaktırmadan İkna

2007-03-22T14:56:00.000+02:00

Bugünlerde Vance Packard'ın 1960lı yıllarda yazdığı "Çaktırmadan İkna" adlı kitabı okuyorum; ama açıkçası kitabın 1960lı yıllarda yazılmış olduğuna bir türlü kendimi inandıramıyorum.

Kitapta üzerinde durulan husus niteliksel araştırmalarla tüketici davranışının üzerine gitmek ve altına yatan sebepleri ortaya çıkarıp, çoğu zaman tüketicilere "çaktırmadan" onları ikna etmek...

Gerçekten çok kapsamlı örnekler var kitapta, mutlaka okumanızı tavsiye edeceğim ve sizi kitaptaki Nescafe örneği ile başbaşa bırakacağım.

California Üniversitesi'nden bir araştırmacı iki ayrı alışveriş listesi hazırladı. İki listede de yedi ürün yer alıyordu ve hepsi de biri dışında aynıydı; bir listede beşinci maddede "Maxwell House Coffee", diğerinde ise "Nescafe" "Hazır Kahve" sözcükleri vardı. Listelerden birisi 50 kişilik kadın grubuna diğeri de başka bir 50 kişilik kadın grubuna gösterildi. ve onlardan bu listeyi yapan kadınların tipini yorumlamaları istendi. Kadınların hemen hemen yarısı, hazır kahve sözcüklerinin yer aldığı listeyi hazırlayan kadını tembel, kötü bir planlamacı olarak değerlendirdi. Öte yandan yalnızca bir kadın normal kahvenin olduğu listeyi yapan kadını tembel olarak nitelendirdi. Altı kadın da onu kötü bir planlamacı olarak niteledi. Sekiz kadın, hazır kahveli listeyi yapan kadının iyi bir ev kadını olmadığını söyleyecek kadar ileri gittiler. Oysa, normal kahveli listeyi hazırlayan kadın için kimse böyle bir şey söylememişti. Özetle, hazır kahve sözcükleri bazı olumsuz çağrışımlar oluşturuyordu.

Neticede hazır kahve reklamverenlerinin pratik, çabuk, zaman kazandıran, ekonomik gibi sözcükler kullanırken; normal kahvecilerin aroma, nefis tat, tat gibi sözcükler kullanmaları onlara avantaj sağlıyordu.

50'li yılların ortasından itibaren hazır kahve üreticileri, hazır kahveye sosyal statü yükleyecek duygusal çağrışımlar ortaya koyabilecek reklamlar yapmaya başladılar; "%100 saf kahve", "Kahve özleminizi onunla giderin" vb.

Sonuç ne mi olmuş; on yılı aşkın bir süredir pazarda bulunan hazır kahve ancak 50'lilerin ortasından itibaren geniş kitlelerce benimsenmeye başlamış.

Kitapta böyle onlarca örnek var; sigara, çay, şekerleme, margarin, paketleme, arabalar, tüketiciler, psikoloji, motivasyon gözlemleri vs vs.

Clocky

2007-03-19T18:15:00.000+02:00

Clocky, bir çalar saat; ama bildiğiniz çalar saatlerden biraz farklı…

Eminim siz de Clocky’nin özelliklerini okuduğunuzda en az benim kadar şaşıracaksınız.

Clocky;

MIT’de yapılan bir çalışma sonucunda geliştirilmiş,

İki kenarında tekerleklere sahip,

İlk alarm çaldıktan sonra kalkmadıysanız ikinci alarm ile birlikte oda içerisinde bir yere saklanmak için kaçmaya başlıyor,

Hareket ederken 60 cm yükseklikten düşse bile hasar görmüyor,

Oda içerisinde her seferinde farklı bir yere saklanmasını sağlayan bir de çipe sahip,

Düzenli, periyodik olarak değil de karışık bir düzende çalıyor.

Anlayacağınız üzere sizi sabah yataktan kaldırmak için elinden geleni yapıyor; hopluyor, zıplıyor, kaçıyor, saklanıyor.

Clocky’nin fiyatı 50 dolar, ayrıntılı bilgi almak için http://www.nandahome.com/ adresini ziyaret edebilirsiniz.

İş Dışı - Bir Hilal Uğruna Yarab Ne Güneşler Batıyor...

2007-03-17T23:18:00.000+02:00

92 yılı önce yazıldı ebediyete kadar unutulmayacak bu destan, Mehmet Akif Ersoy'un 1924 yılında yazdığı "Şu Boğaz Harbi nedir?" diye başlayan ve "Çanakkale Şehitleri" diye bilinen tiradın da yer aldığı bölümünde ne güzel anlatılmış...

Ekmek Teknesi'nde Hasan Kaçan'ın müthiş yorumuyla dinlemenizi, o zamanlarda içinde bulunan ahval ve şerait içerisinde bir milletin haykırışını, dört bir yandan gelen eğitilmiş-cahil-şuralı buralı onbinlerce insanın kendini bir an bile düşünmeden kurban edişini düşünmenizi istiyorum...

Atatürk Çanakkale savaşları sırasındaki şöyle tasvir ediyordu ya;

‘Düşman mevzileri arasındaki mesafe 8 metreye kadar düşüyordu. Ne kadar imrendirici soğukkanlılık ve kadere inanarak düşman üzerine atılıyor; biliyor musunuz, öleni görüyor, üç dakikaya kadar öleceğini biliyor, ufak bir yılgınlık bile göstermiyor. Okumayı bilenler ellerinde Kuran-ı Kerim cennete gitmeye hazırlanıyorlar, bilmeyenler Kelime-i Şahadeti tekrarlayarak yürüyorlar. Bu Türk askerindeki ruh kuvvetini gösteren bir misaldir' ...

Biz Türkler..

2007-03-13T09:21:00.000+02:00

Malumunuz pazarlama üzerine bir yüksek lisans programına devam ediyorum; açıkçası katıldığım programdan aman aman memnun olduğumu söyleyemem. Neyse kendi dertlerimden bahsetmeyeceğim:) Genelde bu derslerdeki konuşmalarda, tartışmalarda "İşte biz Türkler şöyleyiz, böyleyiz, burada pazarlamanın pek çok fonksiyonu işlemez" vb tarzdaki söylemlere şahit oluyorum.

Bu beni rahatsız ediyor; neden mi, evet ülkemizdeki tüketicilerin bilinç düzeyinin pek çok gelişmiş ülkedeki kadar yüksek olduğunu söyleyemeyiz. Ama acaba buna neden olan etkiler yeterince göz önünde bulunduruluyor mu? Ben zaten pazarlama biliminin şartlar ve çevresel etkiler doğru bir şekilde göz önünde bulundurulacağına inanıyorum. Kendimizi de bu kadar yetersiz görmemizin doğru olmadığına inanıyorum.

Bu kanıya nasıl vardığıma gelince; birincisi ülkemizde "doğru" stratejileri benimseyerek başarılı olan şirketleri gördükçe ve aşağıdaki videoyu izledikten sonra.

Videoda Amerika'da normal vatandaşlara sorulan sorulara verilen cevapları göreceksiniz ve bu halkın olduğu bir ortam pazarlamanın ana vatanı sayılıyorsa burada neden olmasın.. Yeter ki sistem ve çevresel etkiler göz önünde bulundurulsun ona göre hareket edilsin...

*Sanırım en bomba cevap; "Üçgenin kaç kenarı vardır?" sorusuna verilen "Dört" ve "Hiç" cevapları..

Amerika'nın her alandaki başarısının arkasında sistemin yattığını düşünüyorum. Başarısız olduğu alanlarda da sistemsizliğin. İnsan kaynakları ve yetenekli kişileri doğru şekilde kullanma üzerine kendilerine rakip tanımıyorlar. Hem kendi içerisindeki nadir de olsa yetenekli kişileri bulup doğru yerlerde istihdam ediyor hem de eksik kaldığı noktalarda diğer ülkelerin yetenekli insan kaynaklarını cezbedip kendi istediği yerlerde kullanıyorlar.

Kahve-2

2007-03-08T14:25:00.000+02:00

Öncelikle doğum günün olması itibariyle dünkü ve bugünkü iki yazıyı; kahve evangelisti, hayallerinin peşinden giden değerli arkadaşıma ithaf ediyorum:) *

Dünden devam edersek;

Nur Demirok'un yazısında belirttiği tahminlere göre 2007 yılında dünya kahve pazarının büyüklüğü 73 milyar dolar iken 2016 yılında 80,5 milyar dolara ulaşacak.

Geçtiğimiz ay ABD'de 28.600 kişi üzerinde yapılan "Coffee Drinking Trends Survey, 2006 çalışmasında ilk akla gelen kahve markaları aşağıdaki şekilde sıralanmış;

1- Folgers: %43,24

2- Maxwell House: %22,67

3- Starbucks: %11,10

4- Nescafe: %5,24

5- Gevalis: %2,90

6- Taster's Choice: %1,90

7- Hills Bros: %1,48

8- Yuban: %1,19

9- Eight O'clock Coffee: %1,05

10- Sanka: %0,95
11- Diğer: %8,28

Gördüğünüz üzere Starbucks üçüncü sırada ancak yüzde olarak birinci markanın neredeyse dörte bir oranında hatırlanabilme yüzdesine sahip.

Bu çalışma bizde yapılsaydı - ki muhtemelen yapılmıştır, ben şu anda hatırlamıyorum- ilk akla Nescafe gelir diye tahmin ediyorum.

Starbucks demişken Amerika'da yapılan pazar araştırmalarında Starbucks ile ilgili kötü sonuçlar neticesinde - özellikle hızlı büyüme sonucunda temel değerlerden uzaklaşılması, kahve lezzetinin bozulması, en önemli varlık olan-deneyim sunan dükkanların kirli bulunması vb- sonucunda Başkan Howard Schultz aşağıda linkini görebileceğiniz mektubu bütün çalışanlarına yollamış bulunuyor. Schultz, mektubunda çeşitli hatalar yaptıklarını kabul ediyor; ama bunları da aşacaklarını, hatalarını düzelteceklerini ve Starbucks'ın misyonunu ne kadar büyürlerse büyüsünler kaybetmeyeceklerini ifade ediyor. Bir başkanın bütün çalışanlarına bu şekilde bir mektup yazması ve bunun da kamuoyuyla paylaşılması epey enteresan bir durum.

Schultz'un Mektubu

Yine Schultz'un şirketin CEOsuna yazdığı iddia edilen ve yaptıkları hataları itiraf eden, büyüme nedeniyle şirketin asıl değerlerini gözden çıkardıklarını ve özlerine dönmesi gerektiğini belirten bir memonun basına sızmasıyla şirketin hisse senetleri 23 Şubat'tan bu yana %8 değer kaybetmiş.

* İyi ki doğdun, mutlu yıllar sana tekrardan...

Kahve-1

2007-03-07T14:02:00.000+02:00

Para Dergisi'nde Nur Demirok'un "Vizyon Market" adlı köşesini ilgiyle takip ediyorum. Daha önce de kendisinin bazı yazılarını buraya taşımıştım. Geçtiğimiz hafta da kahve sektörü ile ilgili bazı bilgiler paylaşmış; onlardan bahsetmek istiyorum.

Dünyada bir gün içerisinde 1,5 milyar fincan kahve tüketiliyormuş. (yani saatte 1 milyon fincan civarinda)

Kahveyi en çok İzlandalılar, ardından Finlandiyalılar ve Norveçliler tüketiyormuş. (Kuzey Avrupa'da kişi başına tüketim 13 kg/ yıl) Amerika'da ise yıllık kişi başına tüketim 5 kg.

[ Bunu kendi kaynaklarımdan edindim:) ] Euromonitor'ün son raporuna göre Türkiye'de 2005 yılında yaklaşık 9300 ton kahve tüketilmiş ki bu kişi başına yaklaşık 130 gram kahve tüketimine denk düşüyor. Sanırım Nur Demirok'un kaynağı daha farklı; çünkü o kişi başına tüketimin 300 gram civarında olduğunu söylüyor. Zaten Euromonitor 2005 kahve pazarını 372 milyon YTL olarak tahmin ederken Nur Demirok 250 milyon YTL diyor. Burada da her sektörde olduğu gibi kayıtdışılık sonucunda birbirleriyle çelişen rakamlarla karşılaşıyoruz, anlayacağınız. ( Çalıştığım yerde araştırma yaparken bu tip şeylerle ne kadar çok karşılaştığımı bir bilseniz inanmazsınız. En son burada da yönetici özetini sizlerle paylaştığım perakende raporunda sektörün hacmini tahmin eden iki kaynak arasında 20 milyar dolar civarında fark vardı) İşte diğer kaynağıma da bakttım (Economist Intelligence Unit) o da kişi başına 2006'da 440 gr tahmininde bulunmuş.

Ama yine de karşılaştırmalı olarak baktığımızda kahve tüketimimizin henüz çok alt düzeylerde bulunduğunu görebiliyoruz. Yalnız kahve tüketiminde özellikle 3'ü birarada gibi ürünlerin piyasaya sürülmesi; Gloria Jeans, Starbucks ve bu yarışa yeni katılan Kahve Dünyası ile birlikte bir artış görülmekte; nitekim Euromonitor, kahve pazarının son 5 yılda yıllık ortalama %9,9 büyüdüğüne işaret ediyor.

2010 yılına geldiğimizde yıllık 16.000 ton kahve tüketimine şahit olacağımız Euromonitor tarafından tahmin edilmiş. (Kişi başına yaklaşık 210 gram, nüfus artışını da göz önünde bulundurursak)

Nur Bey'in yazısına geri dönersek tekrar;

2007'de dünyada toplam 165 milyon çuval (1 Çuval= 60 kg) kahve üretimi gerçekleşeceği tahmin ediliyormuş.

Toplam kahve tüketiminin %65'i kahve mağazaları vasıtasıyla gerçekleşecekmiş.

Önümüzdeki yıllarda kola karşısında kahvenin konumunu güçlendirmek için yeni tanıtım kampanyalarına girişilecekmiş.
Amerika'da ve Avrupa'da kahve tüketimi önümüzdeki üç yıl içinde biraz gerileyecekken gelişen ekonomilerde (Hindistan, Çin gibi) kahve tüketimi artacakmış.

Yarın bu konuya devam edeceğim; hem Nur Bey'in yazdıklarından hem de başka kaynaklardan enteresan bilgiler daha sunacağım:)

Müşteriler - Çalışanlar

2007-03-06T11:10:00.000+02:00

Bir dergide okuduguğum kahve sektörü ile ilgili enteresan bilgileri paylaşacaktım; ama Radikal'de üstteki karikatürü görünce buraya taşımadan edemedim:)

Artık diğeri yarına kaldı...

Perakende Sektörü

2007-03-02T09:37:00.000+02:00

PwC bünyesinde uzun süredir üzerinde çalıştığımız, benim de epey emek sarf ettiğim ve AMPD için hazırladığımız perakende sektörü ile ilgili raporun yönetici özetine buradan ulaşabilirsiniz:)

Plasebo Deneyimi ve Marka

2007-02-28T11:03:00.000+02:00

Geçtiğimiz yıl Eylül ayında Plasebo etkisiyle ilgili Gerald Zaltman'ın kitabından alıntılar yaptığım bir yazıyı sizle paylaşmıştım.

Geçtiğimiz Çarşamba günü de bir plasebo etkisine kendi kendimi maruz bıraktığımın farkına vardım. Hani o pazarlama kitaplarında yer alan başı ağrıyan insanlara verilen plasebo ilacın etkisiyle ağrıları geçer ya aynen öyle.

Çalıştığım yerde sekreterlerin durduğu bölümde bir dolapta ilaçlar var; ağrı kesiciler, mide ilaçları, aspirin vs.

Sonbahar başlarken benim zaman zaman tutan boğaz ağrım için sekretere "Burada boğaz pastili var mı?" demiştim; o da ya benim sorumu yanlış anladığı için ya da ben yanlış anladığım için Rennie adlı ilacı işaret etti. O gün bugündür, ofiste boğazımda bir problem olduğumda ondan alıyordum. "Ya bu pastil diğer pastillere benzemiyor, hemen eriyor, parçalanıyor" vs dememe rağmen boğazımda bir rahatlık hissediyordum.

Ta ki geçen gün şans eseri Rennie'nin boğaz değil de mide pastili olduğunu öğrenene kadar...

Bizzat tatbik etmiş oldum, plasebo etkisini..

Öncelikle yanlış anlaşılmalar sonucunda bile olsa bir şeye bir şekilde inandığımız (ikna olduğumuz) vakit kendimi nasıl şartlandırdığımızı (hastalıktan iyileşebilecek kadar) bir kez daha anladım. Ayrıca benim örneğimde olduğu üzere bazı şüphelenmeler olsa da o şartlandırma hala inandığımız yönde ilerlememize; beynimizin pozisyon almasına, dolayısıyla davranışlarımızın-tutumlarımızın-inançlarımızın o yönde hareket etmesine yol açıyor.

Tüketici davranışına bağlarsak markalaştırma çalışmalarına neden bu kadar önem verildiğini bir kez daha idrak etmiş oluruz. Geçtiğimiz dönem Bütünleşik Pazarlama İletişimi dersi aldığım Prof. Dr. Ahmet Bülend Göksel hocam, markalaştırma için Pavlov'un köpeği deneyini örnek verirdi.

Nasıl Pavlov'un köpeğinin ağzı zil çaldığında sulanıyorsa, tüketicilerin de bir markayı duyduğu-gördüğü-kokladığı-tattığı hatta ellediği (Coca-Cola'nın efsane şişesi gibi) zaman markanın kendini konumlandırmak istediği yerle bağlantılı olarak vermek istediği duyguyu hemen hissetmesini sağlamak temel amaçtır diyordu.

Yine markanın kendisini konumlandırmak istediği yerle bağlantılı olarak markanın faaliyet alanıyla ilgili ihtiyaç-arzu doğduğunda hemen akla o markanın gelmesini sağlamak da aynı derecede öneme sahip...

Doğum Günümüz:)

2007-02-26T13:18:00.000+02:00

Bugün PazarlamaKarması blogum yayınlanmaya başlayalı tam bir yıl oldu.

171 yazı, 23.000 civarında tekil ziyaretçi...

Evet, bir yıllık tablomuz bu olmuş.. Hem de son bir kaç aydır işlerimin yoğunluğu nedeniyle çok fazla ilgilenememiş olsam da..

Samimi olarak ifade etmem gerekiyorsa, bu kadarını beklemiyordum açıkçası:)

Nice yıllara...

Yorum yapan, ziyaret eden, görüşlerini benle özel olarak paylaşan herkese sonsuz teşekkürler...

2010 Avrupa Kültür Başkenti - İstanbul Afiş Yarışması Birincisi

2007-02-22T14:34:00.000+02:00

Ben beğendim:)

Innovasyon

2007-02-19T09:23:00.000+02:00

Papağan Kuruyemiş, kuruyemiş paketlerine çöp torbası ekleyerek Tüketici Çevre Ödülü’nü kazanmış. Bu haberi okuduğumda ilk olarak “Bu daha önce neden açık ara pazar lideri olan Tadım’ın aklına gelmemiş ki?” diye düşünmeden edemedim.

Internette yaptığım küçük bir araştırmada Papağan Kuruyemiş’in aynı zamanda eklediği bant sistemi ile paketlerin istenildiği zaman açılıp kapanmasını; böylece ürünlerin taze kalmasını sağladığını da öğrendim.

Firma yaptığı ihracat miktarını artırmak istiyormus, bu iki uygulamanın faydasını mutlaka göreceğine inanıyorum.

Lübnan

2007-02-14T11:33:00.000+02:00

Twenty Four'da enteresan bir çalışma gördüm.

Dubai'de yaşayan varlıklı kişilere gönderilen "Lübnan'ın Hazineleri" adlı kitapçığı açanlar manzara resimleri vs yerine kağıt mendilden yapılmış sayfalarla karşılaşıyorlar. Broşürün en sonunda da bir harabe fotoğrafı eşliğinde Lübnan'ın İsrail tarafından bombalandığı 34 günde bütün güzel şeylerini kaybettiğini geriye sadece kurbanların gözyaşlarının kaldığı belirtiliyor.

Hemen altında da Lübnan'a yardım amaçlı bir yemeğe davet yer alıyor.

İndirim...

2007-02-06T11:41:00.000+02:00

Tekstil sektöründe şu anda kış indirimi başladı. Bazı ülkelerin aksine bizde indirim dönemlerini düzenleyen kanuni bir durum yok, o nedenle firmalar istedikleri zamanda istedikleri kadar indirim yapabiliyorlar. Bununla ilgili şu anda Meclis'te bir kanun taslağı var ve indirim dönemleri yılın belli zamanlarıyla kısıtlanacak. Benim bahsedeceğim şey aslında bu yasal düzenleme değil; hafta sonu Profilo'daki Boyner'de daha önce Mavi Jeans'ten Gencturkcell kampanyası kapsamında %25 indirimli olarak 2 ay önce 52.5 YTL'ye (asıl fiyatı 70 YTL idi) aldığım kazağın fiyatının 29 YTL'ye düştüğünü gördüm.

Ardından Koton'da yine bir ay önce aldığım gömleğin aynısının fiyatının 49 YTL'den 26 YTL'ye düştüğünü gördüm.

Nasıl hissetmem gerekiyor acaba? Evet, indirim güzel; ama bu şirketlerin ne kadar büyük kar marjları ile satış yaptığını görmek açısından enteresan bir durum oluyor.

Neticede sezon sonları hariç giyim alışverişi yapmamaya karar verdim.

Elbette bazı hin mağazaların indirim dönemlerine özel ürünler (biraz daha kalitesi düşük) üretip daha ucuza sattıklarını da bilmiyor değilim. Buna da dikkat etmenizi tavsiye ederim. (Yurt dışında bunu da düzenleyen kanunlar var)

Son bir örnek; arkadaşım eşine Marks & Spencer'dan kazak hediye aldı, bir hafta geçmeden cep telefonuna aynı kazağın fiyatının %50 indirildiğini haber veren mesaj geldi.

İndirim kampanyalarının da iyi yönetilmesi gerekiyor; yoksa kendi kendine zarar veren bir hal alması işten bile değil...

Dilbert: İlk Ders (Cuma Neşesi)

2007-02-02T14:09:00.000+02:00

Liderlik - Kriz

2007-01-31T10:04:00.000+02:00

Zaman'da Dağıstan Çetinkaya'nın Çizgilerle adı altındaki köşesinde farazi bir krallikta yaşanan olaylardan çizgileriyle bahsediyor, çoğu zaman Türkiye'de yaşanan güncel olaylar hakkında ince iğnemeler yaparak. Salih Memecan'ın "Bizim City"si ile benzer özellikler taşıyor, bir bakıma.

Önceki gün yukarıdaki karikatürü görünce benim aklıma ilk olarak "lider eksikliği" geldi.

Karikatürde görüldüğü üzere küçücük bir sorun nedeniyle "panik yapmayın, panik yapmayın" diye bağırarak adeta başı kesik tavuklar gibi sağa sola koşuşturuyorlar. Herhalde lider eksikliğinin bir kriz anında nasıl sonuçlar doğuracağı bundan daha iyi resmedilemezdi.

Kriz demişken Zeynep'in beraber gittiğimiz master dersinde yaptığı "Kriz Yönetimi" sunumunda anlattığı bir olay aklıma geldi.

Mercedes 1997 yılında yeni A serisini piyasaya sürmeye hazırlanırken çok yoğun bir taleple karşılaşır. Hatta araba daha piyasaya çıkmadan 100.000 civarında sipariş alır. Ancak bir otomobil dergisinin yaptığı test sürüşünde araba sert girilen bir virajda devrilince arabaya karşı kamuoyunda bazı soru işaretleri doğar. Yapılan bir basın toplantısında sorulara sinirlenen basın sözcüsünün "Bir yönetici bir yerlerde devrilen bir arabanın sebebini bilemez"şeklinde verdiği cevap herşeyi berbat eder. Basın işin üzerine daha fazla gider; neticede şirket modeli iyileştirmek, yerlerde sürünen imajını düzeltebilmek için milyonlarca dolar harcamak zorunda kalır.

Cevahir Alışveriş Merkezi'nin yakın dönemde yaşadığı soruna ne kadar benziyor değil mi?

Yeni Medya Mecraları

2007-01-29T14:10:00.000+02:00

Yüksek Lisans derslerinin birinde yaptığım sunuma göz atarken medya mecraları ile ilgili kullandığım enteresan alıntılara rastladım...

The Economist, Eylül 2006

Yapılan araştırmalara göre, yazılı basındaki reklamların yaklaşık dörtte biri önümüzdeki 10 yıl içinde dijital medyaya kayacak. Yazılı basının 1995 yılında tüm reklam gelirlerinden aldığı yüzde 35'lik payın, 2005'te yüzde 30'a indiği belirtilirken, 2015 yılına gelindiğinde bu payın yüzde 5'lik bir erozyona daha uğrayacağı tahmin ediliyor.

....

MMA Co-CEO’su Steve Wunker, mail kampanyalarında geri dönüşüm %2, SMS kampanyalarında ise bu oranın genel olarak %10 olduğunu söylüyor. SMS oranları başka araştırmalarda ise gerçek hedef kitle olan 16–30 yas aralığı baz alındığında %75 ilgilenme, %55 ise geri dönüşüm olarak ortaya çıkıyor.

....

“Reklamcılar gerçek rollerini bir yana atıyorlar. Satıcı olduklarını unutup, gösteri yapmaya çalışıyorlar. Satış yerine alkış istiyorlar”

Claude Hopkins, 20. yy.ın başı…

Sigara - Pasif İçicilik

2007-01-25T09:05:00.000+02:00

Kaynak: Twenty Four

Beğendim..

2007-01-18T08:59:00.000+02:00

Kameralı telefonların iyice yaygınlaşmasıyla birlikte atılan MMS sayısını artırmak için iyi bir yöntem...

Kaynak: Twenty Four

Siyaset...

2007-01-18T08:36:00.000+02:00

Son günlerde siyaset sahnesi ısınıyor; bunun da etkileri her tarafta görülmeye başlanacak. Bununla ilgili Mehmet Barlas köşesinde bir fıkra anlatmış:)

Temel ve Rıza idama mahkum olmuşlar. Görevli önce Temel'e "İdam' dan önceki son isteğin nedir" diye sormuş. Temel "Annemi görmek istiyorum" demiş. Aynı soruyu Rıza'ya yöneltip "Son isteğin nedir" demişler. "Temel annesini görmesin" demiş Rıza.

Yine Dilbert - Strateji:)

2007-01-11T08:35:00.000+02:00

Karikatürler - hele Dilbert olunca - çok şey anlatabiliyorlar, onlarca satırdan daha etkili olabiliyor bazen; ondan zaman zaman aktarıyorum buraya..

Kaynak: Radikal Gazetesi

Sizin de böyle düşündüğünüz anlar oluyor mu?

2007-01-10T08:51:00.000+02:00

Kaynak: Radikal Gazetesi

Bayram ve Yılbaşı- Telekomünikasyon

2007-01-08T14:28:00.000+02:00

Referans Gazetesi'nde bir haber vardı; bayram ve yılbaşı aynı günlere denk geldiği için cep telefonu operatörleri 22 milyon YTL'den olmuşlar. 2006 yılına girilirken 92 milyon sms, 10 Ocak 2006'daki Kurban Bayramı'nın ilk gününde ise 131 milyon sms atılmış.

Bu bayram ve yılbaşında ise geçtiğimiz yılki abone başı sms rakamları ile yapılan hesaplamada 150 milyon adetlik bir kayıp olmuş. Bayram ve yılbaşı tebriğini aynı smsde çıkararak operatörlere biraz zarar ettirmişiz, aslında kârdan zarar olmuş.

Yine anlamadığım bir şekilde Vodafone ve Avea fiyatlarını aşağa çekerken ya da kampanya üstüne kampanya yaparken Turkcell fiyatlarını artırdı; dakika bizden vs gibi kampanyalarla şebeke içinde ucuza görüşme imkanı da sunuyor elbette ama yine de "Ben liderim, istediğimi yaparım" politikası nereye kadar devam edecek bakalım; zira ön ödemeli (Hazır Kart, Muhabbet Hat) aboneler toplam içerisinde oldukça yüksek paya sahip ve tahminimce bu hatlarin diğer operatörlere geçme imkanı - potansiyeli daha fazla.

Hele şu numara taşıma başlasın da asıl rekabeti o zaman göreceğiz, bütün pazarlarda numara taşıma başladıktan sonra lider epey bir pazar kaybına uğruyor. Bir de Vodafone daha agresif stratejiler uygulamaya başladığında daha da güzel olacak galiba ( Tabii ki biz tüketiciler için )

XXIV. PAZARLAMA BLOGLARI KARNAVALI

2007-01-01T00:05:00.000+02:00

Yeni yılın şu ilk dakikalarında XXIV. Pazarlama Blogları Karnavalı'nı yayına hazır hale getirmek biraz enteresan oldu:) Ama bir çok blogu dolanmak yazıları toparlamaktan epey zevk aldığımı söyleyebilirim. 2007 hepimiz için en az 2006 kadar başarılı, huzurlu, mutlu olur inşallah...

Bayramınız da kutlu olsun...

...

Selim Abi blogunda Can Dündar'ın okuduğumda çok hoşuma giden bir bayram yazısını bizle paylaşmış.

Blogistan'da özellikle üniversite öğrencilerini ilgilendiren güzel bir yazı var. Ayrıca bir kaç kez okuduğum zaman zaman bloguma da alıntılar yaptığım Friedman'ın "Dünya Düzdür" kitabına atıflar yapılmış, daha bir güzel olmuş; küresel perspektiften konu değerlendirilmiş.

Onur Yüksel, [Brand Box]'ta Ogilvy'nin Hollanda'daki bir bağış kampanyası için uyguladığı yöntemden söz etmiş; yaratıcılık açısından takdire şayan.

Fikir Atölyesi'nde Time Dergisi'nin seçtiği yılın adamının kim olduğu:) açıklanmış ve yorumlanmış. Bakalım bir yerlerden tanıyacak mısınız?

Marketingma'da Alper, online anketlerle ilgili başarılı bulduğu bir örneği ve yorumlarını paylaşıyor.

Arzu, sen söylemesen haberim olmayacaktı; teşekkür ederim. Gerçekten inanamıyorum; Panasonic gibi bir şirketin böyle bir hataya düştüğüne... Nasıl bir konumlandırma stratejisi vardı acaba akıllarında? Pek TV izlemediğimden ondan da haberim olmamıştı; ama bir dizide Ajdar'ın şarkısını işkence amaçlı kullanmaları, hatta bunun için ona telif ödemeleri ve "Başkası olsa böyle bir şey için şarkısını kullanmamıza izin vermezdi, ama o bundan çok memnun oldu" demeleri bile bazı şeyleri anlatıyor galiba. Ajdar ve Panasonic'in eşsiz birlikteliği için buyrun.

Pazarlama Cadısı'nın bu yazısının altına imzamı atarım. Bugünlerde katıldığım pazarlama yüksek lisansn programıyla ilgili olarak aynı dertleri ("pazarlama"cılık ile ilgili olanlar) yakınlarımla ben de paylaşmaktayım. (P.S. Senin Proje Hoca'na benzer benim de Boğaziçi'nde bir hocam vardı. Aynı çileleri çektirdikten sonra benzer yorumları yapmıştı.)

Zeki Hocam, Her Pazarlamacı'nın Bilmesi Gereken Rakamlar Serisinde 13.'yü de yayınladı. Bana imzalayarak yolladğı kitabı için (ve benim de bir çırpıda okuduğum) tekrar teşekkürler kendisine.

İsmail Hocam, eski bayram sohbetlerinden yola çıkıp tadından yenmeyen:) bir yazıyı bizle paylaşmış.

Murat, blogunda "2006 yılına damgasını vuran Türkçe web sitesi sizce hangisi?" sorusuna cevap arıyor, bizlerin de görüşlerini bekliyor.

Şöyle bir baktım da herhalde bayram-yılbaşı telaşesinden bloglar bu hafta pek güncellenmemiş:) XXV. karnavalda telafi edilir diye düşünüyorum...

Keyifli okumalar, iyi yıllar, mutlu bayramlar...

Tüketim alışkanlıklarımız toptan değişmeli...

2006-12-25T09:40:00.000+02:00

Bill Clinton'un konuşmaları genelde farklı olur biraz, dünkü Zaman'ın ekinde rastlayınca buraya taşımadan edemedim..

Amerika eski başkanlarından Bill Clinton, National Lotterij’ın davetlisi olarak geldiği Hollanda’dan dünya kamuoyuna enerji tüketim alışkanlıklarının değiştirilmesi çağrısında bulundu. Clinton, kraliyete ait Soestdijk sarayında, NOS kanalından da canlı yayınlanan konuşmasında, fosil yakıtlara bağımlılık ve bilinçsiz tüketim alışkanlıklarının iklim değişikliklerine sebep olduğunu ifade ederek, ‘sadece petrole bağımlı kalmak aptallıktan başka bir şey değil’ şeklinde konuştu.

Aralarında Başbakan Jan Peter Balkenende ve eski milli futbolculardan Ruud Gullit’in de bulunduğu çok sayıda davetlinin de takip ettiği konuşmasında Clinton, ‘Böyle giderse 10 yıl içinde dünya yaşanmaz bir yer olacak.’ diyerek, petrole dayalı eski enerji sisteminin dünyayı avuçlarına aldığını ve doğayı ve iklimi bozduğunu iddia etti. Dünyanın rüzgâr ve güneş enerjisine dayalı yeni enerji sistemine geçmesi gerektiğini savunan eski Başkan, ‘Ekonomileri büyütürken, enerji tüketimini azaltacak yöntemler bulmalıyız.’ diyerek, ‘Atmosfere daha çok karbondioksit salarak zengin olamayız, zengin kalamayız ve daha da zengin olamayız.’ şeklinde konuştu. Üstü kapalı olarak Bush hükümetine de atıfta bulunan Clinton, Amerikan yönetiminin, atmosferdeki karbondioksit oranını azaltmayı hedefleyen Kyoto Protokolü’nü ‘gelişmemizi engeller’ bahanesiyle imzalamayı reddetmesini de eleştirdi. ‘Ekonomilerimiz ithal petrole dayalı. Yeni enerji kaynakları bularak bu cendereden çıkabilir ve dış politikamızı petrol baskısından kurtararak tekrar değerler üzerinden siyaset yapabiliriz.’ diyen eski Başkan, böylelikle üstü kapalı da olsa yaşanan uluslararası krizlerdeki petrol etkisine de işaret etmiş oldu. Clinton, konuşmasını ‘Geri dönülmez noktaya geldiğimizde pişman olacağız ve torunlarımız bizi affetmeyecek.’ diyerek tamamladı.

Clinton’dan önce kürsüye çıkan Başbakan Balkenende de, iklim değişiklikleri ile mücadelenin önemine dikkat çekerek, ‘Hollanda olarak zaten son elli yıldır denizlerle mücadele ediyoruz, bunu bizden daha iyi kimse anlayamaz.’ şeklinde konuştu. Kendi oturduğu evin de deniz seviyesinin yedi metre altında kaldığına işaret eden Başbakan, ‘İklim değişiklikleri iddia edildiği gibi deniz sularını yükseltirse bundan ilk önce benim haberim olacak.’ deyince, salon kahkahalara boğuldu. Balkenende konuşmasını, ABD eski başkanlarından John F. Kennedy’nin ‘Önemli olan ülke benim için ne yapıyor diye sormak değil, ben ülkem için ne yapabiliyorum, diye sormaktır’ cümlesi ile tamamladı.

Bill Clinton konuşuyor:

‘İnternetle dünyayı değiştirdik. Tsunami faciası olduğunda her üç ABD’liden biri yerinden kalkmadan interneti kullanarak kurbanlara bağış yaptı. İnternet, neredeyse tüm dünyayı büyük bir sivil toplum örgütüne dönüştürdü.’

‘Sivil toplum, çağımızın en büyük gücü. Devletlerin, politikacıların yapamadığını halk yapabilir. Bunun yolu da sivil toplumdan geçiyor. Bakın bugün sadece Rusya’da her ne kadar Başkan Putin pek memnun olmasa da, 63 bin sivil toplum örgütü var. Bu inanılmaz bir şey. Halkın örgütlü gücü, en büyük güçtür.’

‘Büyük şirketler kâr yapma tarzını değiştirmeli. Daha az enerji tüketerek, iklimi daha az kirletmeli ve üretim maliyetini düşürerek, sürümden kazanmalı. Şu anki çalışma tarzlarını değiştirerek, aynı parayı, doğaya daha az zarar vererek de kazanabilirler.’

‘Ben 35 yıllık petrolümüz kaldı dediğimde, küresel ısınmanın en büyük muhalifi petrol şirketi Exxon ve Suudiler, ‘hayır 100 yıllık daha petrol var’ diyerek itiraz ediyorlar. Farz edelim ki siz haklısınız, peki 100 yıl sonra ne olacak? Ne yapacaksınız? Çözüm, rüzgâr ve güneş enerjisi gibi temiz enerji kaynaklarında.’

‘Rüzgâr ve güneş enerjisi kullanımını savunduğumda, ‘iyi ama onlar da sınırlı’ diyerek itiraz ediyorlar. İtiraz etmeniz için önce o sınırlara dayanmanız lazım.’

A book will never let you down..

2006-12-18T20:11:00.000+02:00

Çok hoşuma gitti:)

Kaynak: Adsoftheworld

Pazarlama Blogları Karnavalı [XXI] Murat Kaya

2006-12-11T09:35:00.000+02:00

Doğru Zaman Doğru Yer..

2006-12-10T21:49:00.000+02:00

Hep pazarlamayla ilgili anlatılır ya doğru zamanda doğru yerde olmak lazım diye birisinden dinlediğim bir olayı biraz mizansene dökerek aktarmaya çalışacağım.

Yer: Kadıköy’de Haldun Taner sahnesinin yanı
Zaman: Bir Cumartesi akşamı saat 21:00 civarı

Birbirlerini sevdikleri her hallerinden belli olan bir çift el ele tutuşmuş, Haldun Taner sahnesinin yanında yürüyorlar. Birden sol köşede duran çiçekçi kadınlara yöneliyorlar, belli ki ya kız çiçek istedi ya da çocuk bir sürpriz yapmak istedi. Belki de ikisi birden aynı anda oldu. Normal saatte onlarca çiçekçi olmasına rağmen şimdi sadece bir tane çiçekçi var. Kız papatyaları işaret edince çiçekçi kadın hemen hazırlıyor. Kız, çiçekleri alıyor. Gayet mutlu. “Ne kadar?” sorusunun cevabı 10 YTL. ( Evet, kış ortası olabilir ama papatya için 10 YTL cidden yüksek bir fiyat. Ö.D.)

Muhtemelen çiçekçi kadın artık geri dönülemez bir durumda olunduğundan daha yüksek bir fiyat söylese de satışı tamamladığını bildiğinden çok da sıkıntı etmiyor. Sadece pişkin pişkin “Abi vallahi Bursa’dan geliyor, 10’dan aşağısı kurtarmaz” diyor.

Haliyle çift parayı ödüyor ve ayrılıyorlar.

Arkadaşım bunu başka bir konuda anlatmıştı; ama bloga yazacak konu aradığımdan beynimde şimşekler çaktı.

Öncelikle benim çıkardığım dersler:

1- Sattığınız ürünü kimin satın alacağını, kimin kullanacağını, kimin satın alma kararı üzerinde etkili olacağını daima göz önünde bulundurun.

2- Her ne kadar günümüz dünyasında nadir olsa da bu tip tekrar etmeyecek – tesadüfi durumlarda fırsatları değerlendirin.

3- Rakiplerinizin rekabet durumuna – ürünlerinizin muadillerinin olup olmadığına daima özen gösterin.

Öte yandan baktığımda ise arkadaşımın aktardığına göre kızın, çiçekten sonra çocuğun eline daha sıkı sarıldığı-daha fazla sokulduğu sonucunu göz önünde bulundurursak alan razı - satan razı – satın alınan kişi razı durumu olmuş:)

*Bu olayı da pazarlamaya nasıl bağladın diyebilirsiniz belki; ama bu sanırım hem benim kendi haleti ruhiyemden hem de bu hafta yüksek lisans programında gireceğim pazarlama sınavlarından kaynaklanıyor:)

....'de Üretilmiştir

2006-12-05T14:08:00.000+02:00

Martin Lindstorm'un ismini ilk defa Fikri Türkel'in bir makalesinde onun Türkiye'de verdiği bir konferanstan bahsederken duymuştum. Hemen o sıralarda ABD'den gelecek olan arkadaşımdan Lindstorm'un "Brandsense" adlı kitabını getirmesini istemiştim ve kitabı bir çırpıda okumuştum, gayet de başarılı bulmuştum.

Geçen gün kitapçıda gezinirken kitabın Türkçesi'nin de basıldığını gördüm, nacizane tavsiyem kitaba en azından bir göz atmanız olacaktır.

Yine Lindstorm'un sitesinde gezinirken bu yazının da başlığını teşkil eden "Made in ..." konulu yazısını gördüm. Başlangıçta verdiği örnek bizim için (Türkiye için) biraz üzüntü verici olsa da yazıyı beğendim. Örnekte şöyle demiş Lindstorm, " Farz edelim ki sizden iki arabadan birisini tercih etmenizi istediler, fiyatları-özellikleri hakkında hiç bir şey bilmiyorsunuz, size söylenen sadece birinin İsveç yapımı diğerinin de Türk yapımı olduğu. Büyük ihtimalle İsveç yapımı olanı tercih edersiniz; çünkü İsveç, dizayn, kalite, güvenlik, estetik açıdan çok olumlu bir imaja
sahiptir. "

Ülke imajının önemine parmak bastığı yazısında, Yeni Zelanda ve Avustralya'nın son yıllarda film endüstrisine kapılarını sonuna kadar açarak nasıl başarı sağladıklarından söz ediyor. Örneğin Yeni Zelanda'yı ziyaret eden turist sayısında son yıllarda görülen %50'ler civarındaki artışın yaklaşık yarısının Yeni Zelanda'da çekilen "Lord of the Rings" filmiyle bağlantılı olduğunu söylüyor.

Ya da Louis Vitton'un dünyanın neresinde olursa olsun her reklamın ardından "Made in France" ibaresini koyduğunu, bunun da ürünle Fransa arasında karşılıklı bir fayda ortaya çıkardığını ifade ediyor. Mesela Louis Vitton ürünlerinin yaklaşık %80'ini Japonya'da satılıyormuş ve aynı zamanda Japon kadınlarının %67'sinin hayallerini Paris'te bir balayı süslüyormuş.

Lindstorm, ülkeleri de bir marka olarak gördüğünü ve iyi bir ülke markasının beş sene içerisinde kurulabileceğini ifade ediyor.

Yazı için

*Özel bazı işlerimden dolayı çok fazla yazı yazamıyorum bu ara, ama telafi etmeye çalışacağım.

Fast Food

2006-12-01T15:05:00.000+02:00

Mümkün olduğunca fast fooddan kaçınmaya çalışıyorum. Mc Donalds veya Burger King’e gitmeyeli sanırım iki yıldan fazla oldu. Hele ki Morgan Spurlock’un ‘Super Size Me’ (Şişir Beni) adlı belgesel filminde McDonald’s ile ilgili anlatılanları duyduktan sonra muhalefetim daha da arttı. (Filmde bir ay boyunca her öğün McDonald’s’ta yemek yiyen Spurlok sonuçta aşırı kilo alıyor, kolestrol ve karaciğer sorunları yaşamaya başlıyordu.)

Anlaşıldığı üzere ne yaparlarsa yapsınlar benim gözümdeki itibarları yerlerde sürünüyor. Beraber yemek yemek üzere olduğum kişilerin de gitmesine engel oluyorum; lafı açıldığı zaman da nedenlerini ortaya koyarak muhalefet ediyorum.

Aklıma Homer Simpson geliyor; bir bölümde Krusty Burger yeni bir hamburger geliştiriyordu, herkes çok beğeniyordu. Homer’ın beğenmemesi gibi bir durum söz konusu olamaz zaten:) Yalnız bu hamburger sağlığa zararlı etkilerinden dolayı yasaklanıyordu. İnsanlar bu yasaklanan hamburgerlerden sonuncusunu yiyebilmek için birbirleriyle kavga ediyor ve en sonunda kavganın galibi Homer oluyordu. Eğer yanılmıyorsam zaten o hamburgeri yedikten sonra hastaneye yatmak durumunda kalıyordu, Homer.

(Zaten The Simpsons dizisinde “Krusty Burger” ile her anlamda Mc Donalds’a göndermeler yapılıyor.)

Mc Donalds fanlarını da biraz ben buna benzetiyorum…

Ekim ayı sonunda sanırım Referans Gazetesi’ndeydi, Mc Donalds ile ilgili bir haber okumuştum. Dünyadaki sağlıklı yaşam trendine bağlı olarak menüsündeki sağlıklı sandviç ve salata çeşitlerine ağırlık veren Mc Donalds, yaz aylarından bu yana satışlarını artırıyormuş. Ekim ayı ortası itibariyle de şirket hisseleri NYSE’de son altı yılın en yüksek değerine ulaşmış. Eylül ayında satışlar %5,6 artarken sunulan havuçlu, cevizli, elmalar sayesinde şirket yöneticileri akşam yemekleri için insanların ilk tercihlerinin Mc Donalds olduğunu savunuyorlarmış.

Açıkçası benim açımdan salata – sandviç sunması da Mc Donalds ile ilgili görüşlerimde bir değişikliğe yol açmadı, zira oradaki herhangi bir şeyin doğal olduğundan bir türlü emin olamıyorum.

Yurt dışında ucuzluğundan dolayı belki tercih ediliyor olabilir ama burada onca alternatif varken insanların -özellikle gençlerin- akın akın McDonalds'a gitmesi biraz anlamsız geliyor. Allah'tan son yıllarda McDonalds'ın Türkiye'deki yönetimsel zaafiyetlerinden dolayı popülaritesi azaldı.

Burger King ise McDonalds'a göre biraz daha iyi durumda, hatta bütün dünyadaki Burger Kingler arasında yanılmıyorsam en iyileri seçildiler. Burger King ile ilgili düşüncelerim de çok farklı değil, umarım tüketicilerin akılları başlarına gelir.

Zaten pek çok sey bizim elimizde olmadan yaşam kalitemizi düşürüyor; hava kirliliği, su kirliliği, görüntü kirliliği vs vs.

En azından bizim elimizde olan -ne yiyip içtiğimiz gibi- faktörlere daha fazla odaklanmalıyız sanki...

Her tarafa çekilebilir:)

2006-11-27T14:03:00.000+02:00

XIX. Karnaval - Serdar Oner

2006-11-26T13:42:00.000+02:00

Starbucks

2006-11-23T13:53:00.001+02:00

Bu haftaki yazılar hep kahve üzerine olacak sanırım.

Starbucks'dan Ekim ayı başlarında yapılan bir açıklama epey enteresan geldi. Henüz Kuzey Amerika kahve pazarının %8'ine sahip olduklarını ve daha alacak çok yolları olduğunu ifade ediyorlardı.

Hedefleri 41 ülkede 40.000 mağazaya -ki bu daha önceki hedeflerinden 10.000 mağaza daha yüksek- ve 195.000 çalışana -şu anda 135.000 kişiyi istihdam ediyorlar- ulaşmak. Bu mağaza sayısını yaklaşık üçe katlamak anlamına geliyor

Yaptıkları bir araştırmada mağazaları ziyaret eden kişilerin sosyo ekonomik yapısında genişleme olduğunu belirtiyorlar. 5 sene önce yeni müşterilerin %45'i üniversite mezunu iken şimdi bu oran %30; yeni müşterilerin ortalama yaşı şu an 42 (beş sene önce 40), ortalama geliri de $80.000 (beş sene önce $92.000)

*Türkiye'de de 56 mağazaya ulaştılar.

Kahve Dünyası

2006-11-21T08:51:00.000+02:00

Evet, sonunda iki haftadır Cumartesi günleri master dersinin ardından Kahve Dünyası'na gidebilme fırsatı bulabiliyorum. Daha önceden söz vermiştim, izlenimlerimi paylaşacağım diye bugüne kısmetmiş.

Kahve Dünyası, Internet sitesinde kendisini şöyle tanımlamış;

"2004 yılında ilk mağazasını Eminönü’nde açarak toptan ve perakende kahve satışlarına başlayan Kahve Dünyası, bugün hızla büyümekte, 2006 Ekim ayı itibari ile 13 mağaza, 11 corner’la hizmet vermektedir.

Gücünü tüketicilerinin talep ve beğenilerinden alarak ilerleyen ve önümüzdeki aylarda bir çok noktada tüketiciyle buluşmayı hedefleyen Kahve Dünyaları, Türk kahvesi başta olmak üzere bir çok kahve çeşidini mağazalarda sunmaktatır. Kahvenin yanı sıra Chocolate World adı altında yine kendi üretimi el yapımı çikolataları da satışa sunmaktadır.

Altınkılıçlar’ın üretici kimliği ile bugün İstanbul’da başlayan ve Türkiye’nin belli başlı şehirlerine yayılma hazırlıkları süren Kahve Dünyası kafeleri, ardında kapsamlı bir teknoloji ve know-how bulunan bir buzdağının tüketicilere uzanan cephesini temsil ediyor.

Misyonumuz, kendi imalatımız olan geleneksel ve çağdaş kahve tatlarını, ürettiğimiz lezzetli çikolatalar eşliğinde, sıcak bir ortamda, yaratıcı ve eşsiz bir biçimde müşterilerimize sunmak ve Türk kahve kültürünü ülkemizde ve dünyada hak ettiği yere taşımaktır. "

...

Bence Starbucks gibi bir kendini "üçüncü mekan" olarak tanımlayan bir devin karşısına kahve konseptiyle çıkabilmek için kahvenin yanında bir şeyler daha sunulması gerekiyordu, Kahve Dünyası da "o şeyi" çikolata olarak kabul etmiş; zaten çikolata da kendi yaptıkları bir iş olduğu için isabet olmuş.

Fiyatlaırn Starbucks ve Gloria Jeans'e göre ucuz olması da önemli bir unsur; kahvenin tadı konusunda kafamda bazı soru işaretleri var; ama yanında yiyebileceğiniz envai çeşit çikolata pek çok şeyi bertaraf ediyor. Özellikle ücretsiz olarak sundukları çikolatalar, kahve içmekten aldığınız zevki artırıyor. Bir de kahvelerin sunumu, mağazaların dekorasyonu-ambiansı açısından çok başarılılar.

Tabii yukarıda belirttiğim "ücretsiz çikolata sunma", "fiyatların ucuzluğu" gibi kavramlar yanında başka bir şeyi daha getiriyor; kalabalık... Yer bulabilmek cidden sıkıntı olabiliyor. Benim gittiğim Cevahir'deki Kahve Dünyası'nda 10 dakika civarında beklemeden yer bulabilmek epey sorun oluyor.

[ Bunda o müthiş çikolataların etkisiyle mutlu mutlu hale gelen insanların arkadaşlarıyla uzayan sohbetlerinin etkisi de var sanırım:) ]

Onun dışında sigara içimi ile ilgili benim gördüğüm kadarıyla bir kısıtlama olmaması da bir sorun olarak görülebilir.

Biraz daha büyük mekanlar tercih etmeleri, içerideki masaların düzenin daha iyi hale getirilmesi, sigara meselesinin çözülmesi epey olumlu adımlar olacaktır.

Servis, baristaların ilgisinden ben gayet memnun kaldım; farklı dükkanlarda da aynı standardı tutturabildiklerinden emin değilim, eğer öyleyse bu da artı olarak kaydedilebilecek bir nokta.

..

Nispeten yeni bir işletme, farklı bir konsept... Yabancı düşmanlığım falan yok, Starbucks'a da gidiyorum; ancak eksiklerine rağmen Kahve Dünyası'nın desteklenmesi gerektiğini düşünüyorum. Neticede kahveyi, Orta Doğu'dan alıp Batı'ya sunan bizleriz.

Zaten Altınkılıçlar da Türkiye'nin en büyük kahve ve çikolata üreticisi, Ülker'in pek çok çikolatasını ve Cafe Crown'u onlar üretiyorlar. Dolayısıyla bu konuda belli bir birikimleri de var. Cafe Crown'un Nescafe gibi bir jenerik marka karşısında "üçü bir arada", "ikisi birarada" hazır kahve pazarında %37 pazar payına sahip olduğunu düşünürsek potansiyel var sanırım.

* Eğer gitme imkanı bulursanız mutlaka altta resmini bulabileceğiniz çikolata fondünü deneyin... mmm

[ Di mi Zeynep :) ]

The Apprentice

2006-11-17T11:25:00.000+02:00

Geçen sene Türkiye'de de adaptasyonu yayınlanan "The Apprentice" (Çırak) programı için Malezya'da yapılmış enteresan bir çalışma.

Reklam ajansı, pek çok şirketten çalışan listesini alıyor ve bu yukarıda gördüğünüz kişiye özel hale getirilmiş mektupları çalışanlara elden teslim ediyor.

Programın hedef kitlesinin beyaz yakalılar olduğunu düşünürsek başarılı bir çalışma olmuş.

(Umarım bu mektubu alanlardan herhangi birisi o gün tesadüfen de olsa işten gerçekten kovulmamıştır.)

Bu arada Türkiye'deki Çırak programının kazananı Anadolu Holding'de 15.000 YTL maaş ile çalışmaya başlamıştı. Şu anda Çelik Motor'da Operasyonel Kiralama Şefi olarak çalışmaya devam ettiği önceki gün gazetelere yansıdı. Tuncay Özilhan "12 ay boyunca 15 bin YTL garanti ücreti verdik. Bunun bir kısmı maaş, aradaki farkı da prim diye ödedik. 1 yıl sonunda prim kalktı ve gerçek hayatla karşı karşıya kaldı. Şimdi pozisyonunun gerektirdiği maaşı alıyor." demiş.

Kaynak: Adsoftheworld

*Ben bir iki bölüm izledikten sonra takip etmeyi bırakmıştım, Trump'ın olduğu orjinal haline göre çok yapmacık kalıyordu. Tuncay Özilhan da sanırım Trump'ın pozisyonu için yanlış bir tercihti.

Dilbert:)

2006-11-16T09:06:00.000+02:00

Kaynak: Radikal Gazetesi

Accesorize

2006-11-14T17:08:00.000+02:00

Kadınların bir türlü vazgeçemediği Accesorize, Paris'te enteresan bir reklam çalışması yapmış. Bigumigu'da görünce buraya taşımadan edemedim.

* Zeynep, hemen aklıma sen geldin:)

Komik bir marka hikayesi...

2006-11-12T12:23:00.000+02:00

Perşembe günkü Zaman Gazetesi'nde Yıldırımlar Group sahibi Hasan Yıldırım'ın, sözde Ermeni soykırımını suç sayan yasa tasarısını protesto etmek amacıyla sahip oldukları Francois Patrick adlı marka ismini artık kullanmayacaklarını Polat Renaissance Oteli'nde yaptığı bir basın toplantısı ile duyurduğu yazıyordu. Haberde şöyle bir ifade de vardı:

....Yıldırım, 24 yıllık bir şirket olduklarını belirterek, "Türkiye pazarında François Patrick ismi ile faaliyet gösteriyoruz. Ancak Fransa Meclisi tarafından kabul edilen bu tasarıya karşı duyarsız kalamazdık. Bu nedenle de ismimizi değiştirme kararı aldık. 10 gün içerisinde ürettiğimiz parfümleri ülke genelinde MW markası ile satışa sunacağız." dedi. Ekonomik olarak cesur bir karar aldıklarını vurgulayan Yıldırım, söz konusu kararı bütün çalışanları ile istişare ederek aldıkları bilgisini verdi. "Yani bir aile kararı." diyen Hasan Yıldırım, konunun ticarî boyutunun yanı sıra insanî olarak da yapılması gerektiğine inandıklarını kaydetti. Grup, François Patrick markalı ürünleri 23 ülkeye ihraç ediyordu. Yıldırım, "MW markamız ile ülkedeki parfüm pazarının yüzde 60'ına sahip olmayı hedefliyoruz." şeklinde konuştu.

Hatta Yıldırım'ın "İsim değişikliği yüzünden harcadığımız parayla orta ölçekli bir kozmetik firması kurulabilirdik" şeklindeki sözlerine de yer verilmişti. Biliyorsunuz, Fransız ürünlerini-markalarını protesto etmek ile ilgili görüşmemi sizlerle daha önce paylaşmıştım. O nedenle bu haber bana oldukça enteresan gelmişti. 24 yılda oluşturulmuş bir markanın sadece bu nedenle değiştirilme kararını fazla "cesur" bulmuştum.

Meğersem kazın ayağı hiç de öyle değilmiş. Cumartesi günü yine Zaman Gazetesi'nden işin aslını öğrenince gülmeden edemedim.

Efendim, bu Yıldırımlar Grup 2005 Ekim ayında Francois Patrick adlı markayı borçlarına karşılık, iş adamı Mehmet Ali Kalkavan'a satmış. Yani zaten kendisinin olmayan bir markanın isim hakkından vazgeçtiğini söylüyormuş. Kalkavan'ın danışmanının açıklaması şöyle:

"François Patrick kozmetik markası Yıldırım ailesine değil, Mehmet Ali Kalkavan adlı işadamına aittir. Biz bu markayla üretime devam edeceğiz. İsmimizi kullanarak hem kendi reklamını yaptı hem de bizim markamızı kötüledi. Hasan Yıldırım, Fransa'daki tasarıyı fırsat bilerek yeni üreteceği markanın reklamını yapmaya çalışıyor; zaten kendisine ait olmayan markanın isim hakkından vazgeçtiğini iddia ediyor"

Gazeteciler bunun üzerine Polat Renaissance'da toplantıyı yapan Hasan Yıldırım'a bu durumu sorunca aldıkları cevap şu şekilde oluyor:

"En yakın zamanda borcumuzu ödeyerek isim hakkını tekrar geri alacağız."

Ne desem bilmem ki; bir işletme sahibi hangi akla hizmetle böyle bir iş yapar? Hiç mi düşünmez, markanın asıl sahibinin bunu yalanlayacağını, dava açacağını?

Hele sonda söylediği; "En yakın zamanda borcumuzu ödeyerek isim hakkını tekrar geri alacağız." Hani özrü kabahatinden büyük derler ya, aynen öyle olmuş..

*Geçtiğimiz hafta boyunca bir rapor yetiştirmeye çalıştığımdan blogla pek ilgilenemedim, güncel olmamasına rağmen yine de ziyaret eden onlarca kişiye teşekkür ederim.

Yine, yeniden Garanti Bankası…

2006-11-01T09:17:00.000+02:00

Mart ayında yasalaşan yeni Bankacılık Kanuna göre bir bankanın müşterinin talebi olmadan onun adına kredi kartı düzenlemesi yasak.

(Bankacılık Kanunu MADDE 8 – Kart çıkaran kuruluşlar, talepte bulunmayan veya sözleşme imzalamayan kişiler adına hiçbir şekil ve surette kart veremezler.)

Yasa böyle bir de uygulamaya bakalım.

Garanti Bankası, şirketime kredi kartı yolladı. Kabul etmedim, geri yolladım.

Evime yolladılar, yine kabul etmedim, geri yolladım.

İki hafta sonra elime bir kredi kartı ekstresi geçti. Olmayan, geri yolladığım kredi kartının ekstresi…

Evet, bir harcama kalemi yoktu, sadece bana hediye ettikleri 2 YTL’lik bonus gözüküyordu. Ama öte yandan bir son kullanma tarihi, numarası falan olan, adıma düzenlenmiş ama benim sahip olmadığım bir kredi kartının ekstresiydi bu.

Hemen Alo Garanti’yi* arayıp bunun ne olduğunu öğrenmek istedim. Yaklaşık yarım saatlik bir insan sesi duyma çabalarımın ardından çağrı merkezindeki hanım ile konuştuğumda kendisi bana” Efendim, kredi kartını size yollayınca ekstre de hazırlanmıştır, Eğer siz kredi kartını teslim almadıysanız, sorun yoktur, merak etmeyin.” dedi.

Ne desem bilmem ki… Mazereti kabahatinden büyük

Tek suçum, çalıştığım şirketin maaşımı Garanti Bankası üzerinden ödüyor olması..

…

Öte yandan aynı bankanın İnternet bankacılık hizmetlerini kullanmak için birkaç aydır uğraş veriyordum. Neticede sorunun nereden kaynaklandığını anladım; hesabımı açan görevli benle hiç alakası olmayan bir numarayı cep telefonum olarak sisteme kaydettiğinden dolayı şifremi alamıyormuşum. Şubeye gitmek zorunda kaldım.

…

Müşteri odaklılık ve Garanti, benim zihnimde ne kadar uzaklar birbirlerinden bir bilseniz..

*Alo Garanti demişken, benim genelde çağrı merkezleri ile görüşme amacım onların belirlemiş olduğu konu şu ise x’e, konu bu ise y’ye, konus o ise z’ye basın sistemine uymuyor. Konuyu aktarıp da konuşabileceğim bir insan sesine (bilgisayar yerine) ulaşmam dakikalar alıyor.

Bunla ilgili bir arkadaşım bana başka bir bankanın çağrı merkezi ile olan görüşmesini anlatmıştı; “İnan, telefonu kulağımda tutmaktan elim yoruldu, telefonu hands-free’ye aldım, masanın üzerine bıraktım, işlerimi halletmeye koyuldum, diğer odalara gittim geldim, hala bekliyordum, kızdım, kapattım”

Guy Kawasaki’ydi sanırım, şirket üst düzey yöneticilerine tavsiyeler verirken, “Kendi şirketinizin çağrı merkezini bir sorununuz varmış gibi arayıp sorunu çözmeye çalışın” gibi bir öneride bulunmuştu.

Şiddetle banka yöneticilerine tavsiye ediyorum.

Cadılar Bayramı

2006-10-31T09:55:00.000+02:00

Filmlerde falan görüyordum; ama ticari boyutunun bu kadar büyük olduğunu bilmiyordum.

31 Ekim’de kutlanan Cadılar Bayramı ile ilgili sayısız efsane bulunmakta. Bir efsaneye göre tam bugün, bir yıl önce ölmüş tüm insanların ruhlarının, bir sonraki yıl için canlı vücutları ele geçirmek amacıyla dünyaya geleceğine inanılıyor. Buna engel olmak için evlerde yanan ateşler söndürülüyor. Ruhları korkutmak için, hayalet ve korkutucu kostümler giyilmesi gerektiğine ve elden geldiğince gürültü çıkararak, ruhları kendilerinden uzak tuttuklarına inanıyorlar. Eski bir Kelt geleneği olan Cadılar Bayramı’nın Amerika’ya gelmesi 1840’lı yılların ortasına rastlıyor. Patates kıtlığından kaçan göçmen İrlandalılar, âdetlerini de beraberlerinde getiriyorlar. Keltlerle karşılaşan her topluluk, bu bayrama bir şeyler ekliyor. Zamanla ticaret ön plana çıkıyor ve bayram bugünkü halini alıyor. Bugün, dinî bir temele dayandırılmayan Cadılar Bayramı, Amerika’da mutlaka her okulda, mahallede, işyerinde kutlanan bir festival havasında geçiyor. Ellerinde torbaları, üzerindeki kostümleri ile çocuklar kapı kapı gezerek, şeker topluyor. Her ailenin evlerine gelen çocukları geri çevirmemek için aldığı şekerlerin miktarı, ülkede bir yılda satılanlardan daha fazla bir miktara ulaşıyor. Şekerdi, kostümdü derken, bu işten en çok kazananlar marketler… Elbette bir de torbalarını şekerle dolduran çocuklar…

2005 yılı ABD Ulusal Perakendeciler Federasyonu tarafından verilen rakamlara göre, dekorasyon malzemeleri, maketler, kostümler, parti malzemeleri ve şekerlemeler için yapılan harcamaların bu yıl 3 milyar doları aşması bekleniyor. 2004 yılında bu miktarın 2,96 milyar dolar olduğu da kaydediliyor. Cadılar Bayramı’nı kutlamaya hazırlanan her müşterinin ortalama 43 dolar harcadığı da bir başka nokta

Mehmet Demirci / Zaman Gazetesi – Cumaertesi

Dockers

2006-10-30T01:00:00.000+02:00

Dockers’ı biliyorsunuz, “smart casual” giyim tarzını benimseyen (daha doğrusu çalışanlarına benimseten) şirketlerin çalışanlarının pek çoğunun tercih ettiği bir marka.

Dockers, çalıştığım şirkete 25 YTL’lik indirim kuponları ve 2006 sonbahar-kış sezonu ürünlerinin bulunduğu katalogundan bırakmış.

Önce Dockers’ın bu kampanyası şirketteki bütün çalışanlara mail vasıtasıyla duyuruldu, ardından da masalarımızın üzerinde Dockers katalogları dolaşmaya başladı.

Başka bir şirkette çalışan bir arkadaşımla konuştum; Dockers, aynı kampanyayı onların şirketinde de yürütmüş.

Ayrıca geçen haftaki Ekonomist dergisinin içinde de aynı 25 YTL’lik indirim kuponlarından gördüm.

Doğrudan hedef kitleye yönelen başarılı bir kampanya olduğunu düşünüyorum…

İletişim

2006-10-27T09:25:00.000+03:00

Bahçeşehir’deki Pazarlama İletişimi Yüksek Lisans Programı’na katıldığımı daha önce burada söylemiştim; acaba bu akşam ne olacak diye gittiğim enteresan derslerim var:)

Hele bir Araştırma Yöntemleri dersim var ki, sizlere aktarabileceğim pek çok malzeme çıkacak sanırım bana:)

Dersi veren kişi Kemal Süher. Ders işleme tarzı oldukça ilginç, lafını esirgemiyor, hiç yerinde durmuyor, kıpır kıpır…

“Kitapsız gelen adamı derse almam” ve “Benden sonra derse giren olursa fıttırıyorum, haberiniz olsun” diyerek ilk dersten tavrını ortaya koydu.

Geçtiğimiz Cumartesi günkü ilk ders dört saatin üzerinde sürdü, pek çok şey anlattı. Ama aklıma tabiri caizse kazıdığı şey şu oldu:

1- Müşterinizin ne istediğini bilin.
2- Ne istiyorsa onu verin.
3- İstediği şeyi verdiğinizi açık bir şekilde ona söyleyin / iletin.

Bunu ben biraz daha genişletip sadece müşteri yerine muhatabınız diyorum; arkadaşınız / yöneticiniz / üstünüz / çalışma arkadaşınız…

Genelde sanırım -ben dahil- ilk iki adımı elimizden geldiğince yapmaya çalışıp son adımı ihmal ediyoruz ki iletişim kopukluklarına neden oluyoruz.

Oteller

2006-10-26T09:37:00.000+03:00

İş yerimde zaman zaman “Kriz Yönetimi” bölümüne de destek vermekteyim. Bu kapsamda da önceki hafta boyunca Adana ve İzmir’de müşteri ziyaretlerinde bulundum. 4 Amerikalı ile gece gündüz beraber çalıştığım, çok şey öğrendiğim bu projenin içeriği hakkında bahsedemeyeceğim; ama kaldığım otellerdeki deneyimlerimden söz edebilirim.

Öncelikle buna daha önce Ankara’da kaldığım Swiss Otel’de de şahit olmuştum; ama Adana Hilton’da da geceliğine 100 doların üzerinde para vermenize rağmen Internete bağlanmak için yine bir ton para vermek durumunda kalıyorsunuz. Bu paralar da cidden fahiş tutarlarda oluyor; örneğin Ankara Swiss Otel’de odanızdan kablolu Internete bağlanmak için saatlik 12 dolar ödemek durumundasınız. Adana Hilton’da lobiden kablosuz Internete bağlanmak için saatlik 5 dolar ödemek durumundasınız.

Akşamları mesajlarınızı kontrol edebilmek, işlerinizi takip edebilmek için bazen uzunca saatler boyunca Internete bağlanmak ve de yüksek miktarlarda ücret ödemek durumunda kalıyorsunuz.

Öte yandan geçtiğimiz hafta sonu da İstanbul’daki Swiss Otel’de katıldığım eğitimde yine Internete bağlanmak istedim; mümkün olmadı. Toplantı odamızdan kablolu Internete bağlanmanın hediyesi ise 40 euro idi.

Garipsiyorum; çünkü Internete erişim her yerde gittikçe ucuzluyor. Oteller için bu hizmeti sağlamak çok da zor / maliyetli olmasa gerek. Ne bileyim, benim için odamdaki çeşit çeşit havluların, ultra teknolojik plazma televizyonun, ses sisteminin, koltukların zerre kadar önemi yok; çünkü zaten bütün gün otel dışındayım. İhtiyacım olan şeyler; temizlik, sessiz bir ortam, uyuyabileceğim rahat bir yatak, sıcak su ve de ücretsiz (hiç olmazsa makul ücretlerde olan) Internet bağlantısı…

Izmir’de kaldığım otel belki de bu son tasvir ettiğim ortamı sağladı bana.

Fuar Anemon Otel… Odalar küçüktü, hizmet kalitesi Hilton Adana’ya göre elbette biraz daha düşüktü, yemeklerin kalitesi de aynı şekilde; ama odalarda ücretsiz kablosuz Internet vardı. Benim için otelden yeterince memnun kalmama yardımcı oldu.

Öte yandan otelde gördüğüm birkaç sıkıntı ile ilgili olarak doldurduğum anket formuna istinaden doğrudan otel müdürünün beni aramasını da takdir ettim. Toplantıda olduğum için konuşamadık kendisiyle ama yine de aramasını beklemiyordum.

…

Başkalarından da duyuyorum; özellikle benim gibi başka şehirlere iş için seyahat edenlerin otel kalitesinden bağımsız olarak ücretsiz Internet erişimi sağlayan otelleri tercih ediyorlar.

İlgililere duyrulur…

..

Sanırım Prof. Dr. Arman Kırım’ın "Mor İnek Nasıl Büyüsün?" adlı kitabında okumuştum; Accor Otelleri bu tip iş adamlarına yönelik Fransa’da çabuk inşa edilebilen, küçük ama sessiz odalara sahip, benim anlattıklarıma benzer özellikleri barındıran oteller zinciri inşa ederek kendisini diğer otellerden farklılaştırmayı başarabilmişti. Accor, Türkiye’de de Akfen' ile birlikte oteller inşa ediyor… Hatta birkaç otel açtılar bile sanırım.

Bence Türkiye’de de bu pazarda arz sıkıntısı var, inşallah yaptıkları oteller Fransa’da yaptıkları gibidir.

Yenilendik

2006-10-25T23:07:00.000+03:00

Bayram tatilinden istifade blogda bir kaç küçük değişiklik yaptım.

Yaklaşık dokuz aydır kullandığım formatı şu an gördüğünüzle değiştirdim.

Bir de RSS üyeliğini (sonunda) ekledim.

Son bir kaç haftadır işlerim yoğunluğu nedeniyle blogla ilgili tembelliğimi de önümüzdeki günlerde telafi etmeye gayret edeceğim.

Pazarlama Blogları Karnavalı - Pazarola

2006-10-23T18:10:00.000+03:00

14. haftada İsmail Hocamızın konuğuyuz.

*Ben, içinde bulunduğum yoğun dönemden ötürü ne bloga doğru dürüst yazı yazabiliyorum ne de karnavallara iştirak edebiliyorum. İsmail Hocam, saolsun, ben göndermeme rağmen zahmet edip blogumdan yazılara yer vermiş, karnavalda.

Hocam teşekkürler...

Bayram Geldiii...

2006-10-23T01:02:00.000+03:00

Ramazan Bayramı'nız kutlu olsun...

Fransa'yı Boykot..

2006-10-16T17:53:00.000+03:00

Geçtiğimiz bütün hafta şehir dışında olunca mecburen burayı ihmâl etmek zorunda kaldım. Anlatacak pek çok şeyim oldu, özellikle otellerle ilgili; ama onları daha sonraya saklıyorum.

Pazar günü başka bir vesileyle de olsa Anadolu yakasındaki 3 Carrefour'un yanından geçtim; inanılmaz bir yoğunluk vardı. Otoparklarının tamamen dolu olduğunu, giriş çıkışlarda ciddi sorunlar yaşandığına şahit oldum.

Fransa'yı boykot nedeniyle mail gruplarından sürekli mail geliyor. Ama yukarıda verdiğim örneği göz önünde bulundurunca bunun pek de göz önünde bulundurulmadığını söylemek mümkün?

Yoksa tam tersi mi?

Sırf bunu anlayabilmek için Maltepe Carrefour'a girdim, dükkanlarda ve reyonların arasında dolaştım.

Bir giyim mağazasında denedikleri kıyafetin Fransız malı olup olmadığını tartışan bir karı-kocaya rastladım.

Yoğurt standında Danone'in yoğurtları sanki sağındaki ve solundaki yoğurt markalarına göre biraz daha fazlaydı..

Carrefour, market kısmından bahsediyorum, olağan bir Pazar günü müşteri kitlesinden bir şey kaybetmemiş gibiydi.

...

Benim buradan geleceğim sonuç şu; eğer muadil olarak kabul edilebilecek bir şey varsa Fransız ürünleri tercih edilmeme eğiliminde ancak muadili yoksa (Carrefour konseptine sahip, yakın olan) bir anlamda tüketiciler elleri mahkum Fransız markalarını tercih ediyorlar.

..

Milliyet'in haberine göre:

"Danone Türkiye, sözde Ermeni soykırımının inkarını suç sayan yasa teklifinin Fransız meclisi tarafından onaylanmasının ardından, bu yasanın yürürlüğe girmesini engellemek amacıyla bir imza kampanyası başlatmış."

Satışların düşmesini ne kadar etkileyeceğini hep beraber göreceğiz..

...

LC Waikiki de mail gruplarındaki bilgi kirliliğine kurban olmamak için gazetelere boy boy ilan vererek "Biz, Türk markasıyız" dedi.

..

Bu arada Eksi Sozluk'te gördüm, paylaşmadan edemedim:

"Fransa'yı protesto için bütün lacoste t-shirtlerimi yaktım...

Allah'tan hepsi taklitti"

(Benim Gözümde) Bir Markanın Mirası Nasıl Tüketilir?

2006-10-09T12:55:00.000+03:00

Cuma akşamı iki arkadaşımla beraber iftar yapmaya karar verdik. E madem uzun bir aradan sonra görüşeceğiz, doğru düzgün bir yere gidelim dedik ve Üsküdar’daki Kanaat Lokantası’nda karar kıldık.

Erkenden gidip bize ayrılan masaya konuşlandık. Zaten var olan alanı azami düzeyde kullanabilmek için masalar birbirine yaklaştırılmış, sıkış pıkış durumda. Garsonların masaların arasındaki o daracık alanda ellerinde beş-on tabak ile beraber nasıl hareket ettiklerine hala şaşıyorum. Neyse efendim, bizi ilk şaşırtan iftarların vazgeçilmezi pidenin masada kendisine yer bulamamış olmasıydı. Garsonu çağırıp yok mu diye sordum, net bir şekilde “yok” cevabını aldım. E, olsun bir akşam da pide yemeyelim bari dedik.

Servisteki yavaşlığı (ve biraz da herhalde yoğunluktan kaynaklanan umursamazlığı bir tarafa bırakırsak) güzel bir yemek yediğimizi söyleyebilirim. Ancak işte ne olduysa ondan sonra oldu. Yemekler bitip de müşteriler sigaralarını birer birer yakmaya başlayınca duman altı olduk. Üzerime sinen sigara kokusundan hala kurtulabilmiş değilim. Bu arada garsonların elinde çaylarla gelip “Çay ister misiniz?” sorusuna cevabımız gayr-i ihtiyari “Ver, bakalım” oldu. Türkiye’nin dört bir tarafını dolanmış (ve her gittiği yerde çay içmiş) birisi olarak söyleyebilirim ki içtiğim en kötü çaydı.

Neyse efendim, olur yoğunluktur vs diye geçiştirip niye gözümüzdeki Kanaat markasının imajını kendi kendimize korumaya çalışırken hesabı istedik. Alması yine yoğunluktan olsa gerek biraz uzun sürse de sonunda adisyon fişi elimizdeydi.

En altta hesabın %10 tutarında bir şey yazıyordu. Garsonun gerçekten peşinde dolanıp ne olduğunu öğrenmeye çalıştım. Başaramadım. Kasaya gittim, öderken “bu nedir acaba?” dedim. “Küver, Küver, %10 ekliyoruz hesaba” dedi. “O ne ki?” şeklinde sorduğum soruya anlamadığım bir şeyler söyleyerek cevap verince “Bahşiş mi?” dedim, “Evet” dedi. La havle çekerek parayı ödedik, ama sanırım beni bir sefer daha Kanaat Lokantası’na kimse sokamayacak.

Eve gelince baktım, “Küver” in ne olduğuna; meğersem masadaki ekmek-su vs için alınan paraymış. Bir kez daha sinir oldum.

…..

Akşam geç çıktığımdan dolayı iftarlarımı da dışarıda çeşitli yerlerde yapmak zorunda kalıyorum. Normal zamanlarda aşırı ihtimam gösteren restoranların-kafelerin-lokantaların işlerin biraz yoğunlaştığı zamanlarda neler yaptığını izleme fırsatım oluyor. Olumsuz yönde inanılmaz bir fark var… Ayırttığınız yeri başkasına verip sonra da pişkin pişkin “Biz sizi unutmuşuz” diyenleri mi istersiniz, fiyatları yukarı doğru (ya da kaliteyi aşağı) çekenleri mi istersiniz… Nasıl olsa insanlar açlar, fark etmezler diye düşünüyorlar herhalde; ama yapmayın kardeşim, herkes her şeyin farkında…

Giyim-Kuşam Alışverişi

2006-10-06T01:17:00.000+03:00

"Tüketimi kadın yapıyor, şirketler erkeğe odaklanıyor" demiş Michael J. Silverstein, Capital'in ekinde. Ve eklemiş; "Onlar bir nevi alışveriş ajanları, tasarruf ediyor, hesaplı alışveriş yapıyor ve bununla gurur duyuyorlar. En iyi alışverişi yapmak için durmaksızın araştırırken, ürünlerin işlevsel ya da teknik anlamda yetersiz özellikte olmasını istemiyorlar. Alacakları üründe duygusal fayda arıyorlar. Bu nedenle şirketler sadece ucuz fiyatlı ürünler sunmakla yetinmemeli, ürünlerini bir hazine gibi sunmalılar".

Temmuz ayında kadınların yaptığı harcamanın gittikçe toplam hane harcamaları içindeki payını artırdığını anlatan bir yazıyı sizlerle paylaşmıştım. (Fikri Türkel Hoca'nın yazısına atıflarda bulunarak) Benzer şeylerden bahsediyoruz, aslında.

Bununlar birlikte geçen gün giyim alışverişi yaparken bir şey fark ettim; istisnasız bütün giyim-kuşam alışverişlerime kız kardeşimi götürüyorum. O beğeniyor, ben üzerime oturup oturmadığını deniyorum, sonra kasaya gidip parasını ödüyorum. Dolayısıyla karar verme noktasında zerre kadar etkim olmuyor.

Bunu farklı çevrelerden arkadaşlarımla (erkek) paylaştığımda benzer davranışlar içerisinde olduğunu gördüm, ya kız arkadaşlarına devrediyorlar ya da nadiren de olsa annelerine.

Kız arkadaşlarımla bunu paylaştığımda ise genel tepkileri "Ooo, işin en zevkli kısmını başkasına bırakıyorsun" oldu. Kadınlar için gerçekten alışveriş yapmak ayrı bir tutku.

O nedenle özellikle konfeksiyon-giyim alanında satılmak istenen ürün erkek giyim eşyaları olsa da asıl hedef alınması gereken kitle kadınlar olmalı diye düşünüyorum...

7 Ölümcül Günah...

2006-10-05T01:16:00.000+03:00

Bu ayki Capital dergisi "Büyüme Dersleri" adında bir kitapçığı ek olarak verdi; içinde ünlü yönetim danışmanlarının büyüme ile ilgili kısa kısa makaleleri yer alıyor.

Clayton M. Christensen, dönüşüm kararlarında 7 "ölümcül günah"ın olduğunu belirterek sıralamış;

1- Geçen sefer işe yarayanı tekrarlamak,
(Mevlana'dan "Her şey dünke beraber gitti cancazım, artık yeni şeyler söylemek lazım"

2- Sayıları yönetmede başarısızlık,
("Ölçemediğiniz bir şeyi yönetemezsiniz", kimin söylediğini hatırlayamadım.)

3- Detayları umursamamak,
(Başarı ayrıntıda gizlidir. ÖD)

4- Zor işleri başkalarına havale etmek,
(Bugünden kaçınarak yarının sorumluluklarından kaçınamazsınız. A. Lincoln)

5- Problemleri fark etmek ancak onlar üzerinde bir şey yapmamak,
(Sizin de gördüğünüz üzere pek çok insan ne yapılması gerektiğini biliyor, ama çok azı onu hayata geçiriyor. Bilmek / farkında olmak kâfi değildir, harekete geçiniz. A. Robbins)

6- Çekirdek değerleri görmezden gelmek, ve

7- Kullanım süresi dolmuş bir dönüşüm kararına yapışıp kalmak.

Başarı...

2006-10-02T01:06:00.000+03:00

Capital dergisinin Eylül sayısında "Kalıcı Başarıyı İnşa Etmek: Anlamlı Hayat Yaratmak" adlı dünyada etki yaratmış ve başarısını en az 20 yıl sürdürebilmiş 200'ün üzerinde başarılı insanın öyküsünü anlatan Eylül ayı içerisinde ABD'de piyasaya çıkacak olan bir kitaptan bahsediliyor.

Kitabın yazarıyla yapılan röportaj da okuyucularla paylaşılmış; bana enteresan gelen bir kaç yeri paylaşmak istedim;

"Yaptığınız hataların kendinize olan güveninizi sarsmasına izin vermemeniz.. Çünkü sizi bilmem ama ben "Keşke şunu yapmasaydım da bunu yapsaydım" diyorum. Bu insanlar böyle düşünmüyorlar, yaşadıklarının kendilerine duydukları güveni sarsmasına izin vermiyorlar..."

"(Bu başarılı insanların) hayatlarının bir master planı yok. Neredeyse tamamına yakını, çok çalıştıkları, kendi şanslarını kendileri yarattığı bir yolculuk yapmış."

"Başarının gizli formülü sizin için neyin önemli olduğunu bilmeniz ve buna odaklanmanız. Ona sadık kalmanız."

"Bu insanların hiç birinin bizim geleneksel olarak tanımladığımız şekilde dengelenmiş hayatı yok. .. Benim bu insanların hayatlarında dengeden ziyade gördüğüm şey, sıraya koymak..."

"Sorunları Nasıl Aşıyorlar:

Bu insanlar (başarılı insanlar) sorunları aşmıyorlar. İçinden geçiyorlar. Onlar sorunları redderek, olumlu düşünmüyorlar. Bazen korkunç hissediyorlar, inciniyorlar. O zaman çok iyi hissediyormuş gibi davranmıyorlar. Bu konuda dürüstler. Bu sorunlara rağmen yapmayı sevdikleri şeye devam ediyorlar. Olumsuz duyguları tarafından teslim alınmıyorlar. Sadece devam ediyorlar, üzerinden geçmiyorlar. Kendilerini farklı deneyimlerin kollarına bırakıyorlar. Anlamı olan yapmaya devam ediyorlar. "

Bu çıkarımlar tecrübeyle sabit olduğuna ve hayattaki en ucuz şeylerden birisinin başlarının tecrübeleri olduğuna göre ders çıkarmak lazım... Capital'in Eylül sayısında röportajın tam metnini bulabilirsiniz...

*Kitabın İngilizce ismi "Success Built to Last: Creating Life that Matters" Yazarları: Jerry Poray, Stewart Emery, Mark Thompson

Finduk-2

2006-09-28T01:13:00.000+03:00

Bu aralar ya bende bir sorun var ya da gerçekten işlerim epey yoğunlaştı...

Masamın üzerinde birkaç haftalık ekonomi-iş dünyası dergileri birikti, onlara bile bakmaya fırsat bulamıyorum. Zaman planlamamı tekrar gözden geçirmem gerekiyor sanırım:)

Bu sıkışıklık nedeniyle burayı da maalesef aksatıyorum; ama yine de Selim abinin blogunda fındık ile ilgili yazdığı enfes yazıyı kaçırma gibi bir gaflette bulunmadım. Yorumlarıyla birlikte sindire sindire okumaya gayret ettim. Şimdi fırsat bulduğuma göre bir kaç kelam edebilirim.

Daha önce Finduk başlığı altında fındık ile ilgili düşüncelerimi paylaşmıştım. (İsmini bilmediğim Ordulu bir okuyucumun yazdığı yorumu da okumanızı tavsiye ederim.)

Aslında benim bakış açım biraz daha iktisadi boyuttandı; Selim abinin yazısıyla biraz daha kendime gelebildim.

Efendim, Mark Twain bakti zamanında demiş ki; "Çok ender olarak bir fırsatı, fırsat olmaktan çıkmadan önce görebilmişimdir". Fındık konusunda da bizler aynı dertten muzdaribiz.. Dünya üretiminin büyük bir bölümünü gerçekleştiriyoruz. Daha doğru dürüst rekolte tahmini yapamadığımızı bile bir tarafa bırakırsak fındığı bir emtia olmaktan çıkaramadık. Bununla ilgili Selim abi öyle güzel saptamalarda bulunmuş ki üzerine bir şeyler söylemekten imtina ederim.

Kotler bir kitabında "Ne zaman bir kahve imalatçısı ya da perakende satıcısı iyi bir kahvenin reklamını yapmak istese, bu reklamda Kolombiya kahvesi kullanıldığını söyler. Belki bir zamanlar en iyi kahve Kolombiya kahve çekirdeklerinden yapılıyordu, fakat muhtemeln Arjantin, Brezilya vs den gelen kahve çekirdekleri de ona eşit değerdedir. Buna rağmen bu kanı hâlâ yaygın".

İşte biz de bu emtialaşmadan kurtulamadığımızda (kahve piyasasında Kolombiya'nın yaptığını yapamadığımızda)ve diğer fındık üreticileri Türkiye'ye muadil olabilecek hâle geldiğinde Mark Twain'in yukarıdaki sözlerini bir kez daha tekrar edeceğiz...

Ümid ediyorum ki pek çok konuda gösterdiğimiz beceriksizliği fındıktan esirgeriz...

Yeniden Öğrencilik..

2006-09-26T01:41:00.000+03:00

2 senelik aradan sonra tekrar okullu oldum.

Bütün yıldırmalara rağmen azmettim ve Bahçeşehir Üniversitesi Pazarlama İletişimi ve Halkla İlişkiler Yüksek Lisans programına kaydımı yaptırabildim.

Yalnız yukarıda bahsettiğim engellemeler-yıldırmalar ne iş yerimden ne de yoğun iş programımdan kaynaklandı.

Önce Galatasaray Üniversitesi saçma sapan bir nedenden ötürü (yaptıkları açıklama aynen şu idi: "Evet, biz başvuru formuna yazmamışız, GMAT sınavının geçerliliği de sizin dediğiniz gibi 5 sene olabilir; bu nedenle haklısınız. Amma velakin biz GMAT sonucunu iki sene geçerli olarak kabul ediyoruz; bu nedenle de başvurunuzu kabul etmeme kararı aldık") bütün şartlara haiz olmama rağmen kayıt yaptıramadım.

Ardından Bahçeşehir Üniversitesi'ndeki Pazarlama İletişimi Yüksek Lisans Programı'na yöneldim; zaten her ihtimale karşı bir alternatif olarak onunla da ilgilenmeye devam ediyordum. Yaklaşık 3 öğle tatilimi harcayarak ve 3 kez de işten izin alarak toplamda bir saat bile sürmeyen prosedürü tamamladım ve kaydımı tamamlayabildim, çok şükür...

Anlamadığım bu kadar kolay bir işlemin neden böyle uzun sürdüğü ve neden bu kadar uğraşmak zorunda kaldığım oldu...

Allah bürokrasiden hepimizi her daim korusun..

Ümid ediyorum ki devamı daha güzel gelir....

Beypazarı ve Park Holding

2006-09-25T01:12:00.000+03:00

Geçtiğimiz hafta sonu küçük bir kaçamak yapıp Ankara'nın Beypazarı ilçesini ziyaret ettim. Safranbolu kadar ünü olmasa da tarihi konaklarını görmek-gezmek için gidilmesi gereken bir yer olduğunu düşünüyorum.

Beypazarı'nın ünü son bir kaç yılda yayıldı; sanırım bunda belediyenin aktif politikalarının etkisi var.

İlçede onlarca tarihi konak var ve neredeyse hepsi Park Holding tarafından restore edilmiş; kapılarına da aşağıdaki şekilde Park Holding tarafından restore edildiğini gösteren küçük bir tabela koyulmuş.

Kurumsal sosyal sorumluluk açısından çok başarılı bir çalışma olmuş; takdir edemeden geçemedim.

Bunun dışında Beypazarı ile ilgili olarak söyleyebileceklerim;

-Ankara'ya 100 km ve ilçeye ulaşmak 1,5 saat civarında sürüyor; ancak bu yol için ödeyeceğiniz ücret sadece 4-4,5 YTL. Zira 3 firma rekabet halinde ve oldukça lüks sayılabilecek araçlarla Beypazarı'na ulaşmak hiç de sıkıntı olmuyor.

- İlçeye yerli-yabancı turist geldiğinden yöre halkı -sanırım yine belediyenin de yönlendirmesiyle- ziyaretçilere pek çok şey sunabiliyor. Zaten belediye ücretsiz rehberlik hizmeti sunuyor.

Başına "Beypazarı'nın Meşhur" sıfatı getirilerek güveç, tarhana, 80 katlı baklava, höşmerim, havuç suyu, havuçlu dondurma, kuru (Beypazarı Kurusu) vs vs pek çok şey sunuyorlar. Hepsini de denedim, gayet başarılı olduğunu söyleyebilirim.

Eski, küçük tarihi çarşıda dolanmak insanı eski zamanlara götürüyor. Esnafın sıcak davranışlarından etkilenmemek mümkün değil.

- Eğer yolunuz düşerse "telkari" adı verilen ve aslında Mardin'de meşhur olan; ama burada da bir hayli başarılı şekilde yapılan gümüş işlemelere, takılara bakmadan dönmeyin; hatta sevdikleriniz için oldukça güzel hediyeler bulabileceğinizi gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.

Uçak Biletlerinde Promosyon...

2006-09-21T01:42:00.000+03:00

Yurt dışında oldukça yaygın olan düşük fiyatlı uçak biletleri ile ilgili Türkiye'de de Pegasus'un 60 gün önceden bileti almanız halinde 25 YTL (artı vergiler ve harçlar) karşılığında uçabilme imkanı tanımasının ardından Onur Air de belli sayıda (2.500) bileti 1 YTL'den (artı vergiler ve harçlar) ve 10.000 adet koltuğu da 10 YTL'den (artı vergiler ve harçlar) satmaya başladı. Bu, şirket yetkililerinin açıklamalarına göre ortalama olarak her uçakta 10 koltuğun 1 YTL (artı vergiler) ile satıldığı anlamına geliyor.

Ramazan ayında zaten talep düşmüşken zaten ne olursa olsun boş gidecek koltukların 1 YTL karşılığında dahi doldurulması gayet makul gözüküyor. Yıllar önce SAS havayollarını zarar eden bir şirketken başarıya götüren bir yöneticinin kitabını okumuştum; adam, hava yolu şirketinin kar edebilmesi için uçakların hava meydanlarında bekliyor değil, uçuyor olmaları gerektiğini; uçarken de koltukların bir şekilde doldurulması gerektiğini altını çizerek ifade ediyordu. Bu nedenle yurt dışındaki uygulamalarda daha çok uçağın havalanmasına yakın boş kalan koltukların doldurulması için bu tip düşük fiyatlı koltuk satışları yapılırken (ya da aylar önceden bileti almanız durumunda) Onur Air'in uyguladığı yöntem biraz daha farklı; ama yine de makul.

Hele Aydın Ayaydın'ın bugün gazetedeki köşesinde söylediklerini düşünürsek akla daha yatkın hale geliyor.

"Onur Air'in 1 YTL'ye uygulamaya soktuğu bilet uygulaması bana reklam kokan bir promosyon uygulaması gibi geldi. Nitekim bu uygulama ile ilgili hatırı sayılır büyüklükte haberler gazetelerin sayfalarını süslediği gibi, TV haber bültenlerinin de başında yer aldı. Onur Air 1 milyon YTL reklam vermiş olsaydı bu kadar etkin reklam yapamazdı. Oysa 2 bin 500 bileti sattığını varsaysak bile bu promosyonun Onur Air'e maliyeti 70-80 bin YTL'dir. Üstelik 70-80 bin YTL'lik bu promosyon haberinin yaratmış olduğu etki, 1 milyon YTL tutacak bir reklam kampanyasının yaratacağı etkiden daha fazla olmuştur.Ne güzel şey.

Gazete ve televizyonlara bütçe ayırmak yerine, o bütçenin onda bir fiyatına daha etkili bir kampanya yapmak firma için daha akılcı bir yol."

Motorola RAZR

2006-09-20T01:18:00.000+03:00

Motorola'nın RAZR modeli için uyguladığı pazarlama stratejilerini ilgiyle izlemeye devam ediyorum. Ürün, sonradan rakipleri çıkarsa da o ince yapısı ile pek çok insanı mest etti. Motorola da ilk olmanın avantajını da sonuna kadar kullandı, kullanıyor. İlk başta çok güzel bir şekilde lansmanını yaptılar.

Cep telefonu gibi çabuk eskiyen bir pazarda ilk RAZR'ın fiyatı düşmeye başladığı anda sağda solda ünlülerin elinde pembesi görülmeye başlandı, insanlar bayilere gidip sorduğunda henüz gelmediği cevabını aldıklarında talep daha da arttı. Daha sonra pembe RAZR'ı daha yüksek bir fiyattan satmaya başladılar. Aynı taktiği altın sarısı olanda da yaptılar.

Bu arada RAZR'ı daha da geliştirmeyi ihmal etmediler.

Şimdi de Coolbusiness Ideas'da okuduğuma göre iyice kullanıcıların isteklerine uyar hale getirmek için müşterilere telefonun üzerine üstteki resimdeki gibi şekiller yaptırmanıza imkân tanıyorlar.

Eylülce'deyiz... IX. Pazalama Blogları Karnavalı

2006-09-19T09:21:00.000+03:00

İş Yavaşlatma...

2006-09-14T10:39:00.000+03:00

Yıllar önce bir kitapta okumuştum; Japonya'da bir fabrika ziyaretine giden yabancı iş adamı işçilerin kollarındaki siyah bantları görünce yanındakilere "Birisi falan mı öldü, neden kollarında siyah bant var?" diye sorar ve şu cevabı alır: "Efendim, onlar grev yapıyorlar."

Adam elbette epey şaşırır ve neden böyle yaptıklarını sorduğuıda; onların, bu şekilde yönetim ile fikir ayrılığı içinde olduklarını, üzgün olduklarını; ama ellerinden bir şey gelmediğini ifade etmeye çalıştıklarını öğrenir.

Bunu neden anlattığıma gelince; gazetelerde okumuşsunuzdur KESK'e bağlı Yapı-Yol-Sen üyeleri bugün akşam saatlerinde iş yavaşlatma eylemi yapacaklar. Bu, şu demek oluyor: akşam saatlerinde zaten berbat bir durumda olan İstanbul trafiği hiç çekilmez bir hal alacak; çünkü Yapı-Yol-Sen üyeleri arasında köprü ve otoban gişelerindeki memurlar da bulunuyor.

Trafiğin yoğun olduğu saatlerde yapacakları iş yavaşlatma eylemleri ile İstanbul halkının dikkatini çekmek istiyorlarmış. İstanbullular'ın birkaç dakika da olsa gişe memurlarının çektikleri sıkıntıları düşünmelerini ve bu eylemi anlayışla karşılamalarını bekliyorlarmış...

Ben böyle saçma şey duymadım; o birkaç dakikalar birleşe birleşe saatlere dönüp de yollarda perişan olan insanlar sabırsızlanmaya başladıkları zaman o "bekledikleri anlayışın" ne hale geleceğini (tersine döneceğini) göremeyecek durumdalar..

Japonya'dan verdiğim örnek çarpıcı bir örnekti, hadi iş dünyasındandı; ama doğrudan normal vatandaşı etkileyecek bir kamu hizmeti veren memurların sebebi ne olursa olsun insanların çile çekmesine yol açması asla kabul edilemez bir durum.

Bu şekilde akılları sıra hükümeti köşeye sıkıştırıp istedikleri zam oranını alacaklar. Arada yiyecekleri küfürleri hiç göz önünde bulundurmuyorlar sanırım ya da zaten yavaş ilerleyen ve iyice çekilmez hale gelen trafik yüzünden iş kayıplarının, ruh sağlığı kayıplarının hatta can kayıplarının (mesela trafikte ilerleyemeyen ve hayati tehlikesi olan bir hastayı taşıyan ambulans) yetişmesi gereken olabileceğini kaale almıyorlar.

Ümid ediyorum ki akşam saatlerine kadar bu mantık dışı eylemlerinden vazgeçerler de İstanbulluların trafik çilesine çile katmazlar..

Görülmeyecek Kadar Temiz:)

2006-09-13T00:51:00.000+03:00

Kaynak: Adsoftheworld

Helal Çikolata..

2006-09-11T19:26:00.000+03:00

Yaklaşan Ramazan ayının etkisi ile olacak herhalde Tesco İngiltere'deki mağazalarında helal çikolata satmaya başlayacakmış.

Çikolata, "Ummah" adlı bir gıda şirketi tarafından üretilecekmiş ve Ummah, üretilecek yeni çikolatalarda hayvansal yağların kullanılmayacağını, üretimde kullanılan makinelerin temizlenmesinde de alkol kullanılmadığını belirtmiş.

Ummah Gıda şirketi, ürünlerin ambalajında kullanılan yapıştırıcılarda bile hayvansal ürünler kullanılmamasına özen gösterdiklerini açıklamış.

Birisi karamelli diğeri portakallı iki çikolata, Tesco'nun Bradford, Batley, Slough, Watford ve Brent Park şubelerinde satılacakmış ve İslamî kurallara göre üretilecek naneli bir çikolata da gelecek yıl süpermarketlerde satışa sunulacakmış.

Aynı şekilde Sergio Zyman da "Bildiğimiz Pazarlamanın Sonu" adlı kitabında Ramazan ayında gündüz saatlerinde Coca Cola tüketiminin haliyle düştüğünü, iftar saatlerinin ise insanların bir şeyler içmeye en fazla ihtiyaç duydukları vakit olduğunu göz önünde bulundurarak reklam kampanyalarını (içerik-mecra-zamanlama vb) buna göre ayarladıklarından bahsediyordu.

Enteresan gerçekten, bir tarafta "İslamofaşizm" çığlıkları atarak Müslümanlar'ı "öteki" haline getirmeye çalışan devletler, diğer taraftan aynı devletlerin Müslüman tüketicilerin tercihlerini-önceliklerini (talebini) göz önünde bulundurarak onlara uygun ürünler üreten, taktikler belirleyen dev şirketleri...

Friedman kitaplarında boşuna küreselleşen dünyada tüketicilerin ve onların taleplerinin ne kadar büyük bir güç haline geldiğinden bahsetmiyordu.

8. Pazarlama Blogları Karnavalı - Fikir Atölyesi

2006-09-11T09:27:00.000+03:00

Eğitim Şart

2006-09-08T01:00:00.000+03:00

Eğitim Şart [1]:

Mayıs ayında başlayan dalgalanmayı epey sarsıntılı bir şekilde hissetmiş olsak da atlatmış durumdayız. Aslında bugün itibariyle baktığımızda elimizde neredeyse eskisi ile aynı seviyede bir döviz kuru var; ama faiz oranları epey yukarıya çıktı, zaten oldukça zor gözüken enflasyon hedefi imkânsız hale geldi. Yıl sonunda büyük ihtimalle –eğer başka bir dalgalanma olmazsa- %10 civarında bir enflasyon ile karşı karşı karşıya kalacağız.

Ben, aslında bu yazıda son dalgalanmadan ziyade değerli Erkan Kumcu’nun “Türkiye Ekonomisindeki İlginç Eğilimler”[2] başlığı altında birkaç gün devam ettirdiği köşe yazılarına atıflarda bulunarak Türkiye’nin geleceği ile ilgili bazı çıkarımlarda bulunmaya çalışacağım.

Öncelikle dış ticaret mevzusunu ele alırsak; 2001 krizinden bu yana ihracatımız da ithalatımız da artıyor. Ancak sorun şu ki ithalatımız ihracatımızdan daha hızlı artıyor ve dış ticaret dengemiz sürekli açık veriyor. İthalatın, iç talebin bir fonksiyonu olduğunu göz önünde bulundursak da bu denli artmasında emtia fiyatlarının ve petrol fiyatlarının son yıllarda bir artış trendi içerisinde olduğunu da dikkate almalıyız.

Ancak Ercan Kumcu’nun yazısında belirttiği üzere ithalatımızın yapısında bir problem var; son yıllarda yatırım malı ithalatımızın toplam ithalattan aldığı pay gerilerken ara malı ithalatınınki hızla artıyor. Zaten sanayideki verimlilik artışının önemli bir kısmı da bu şekilde sağlanıyor. Yurt içindeki ara mallar yerine global piyasalardan daha ucuz olan yabancı ara malı tercih ediliyor.

Bütün bunların sonucunda vardığımız nokta da ise; üretimin ve ihracatın artmasının bu yapı içinde ithalat artışıyla sağlanabileceğidir. Neticede, yine bu yapı çerçevesinde ihracata dayalı bir büyüme modeli benimsemek bizi daha yüksek dış ticaret açığı ile karşı karşıya bırakacaktır.

İhracatı arttıkça ithalatı da artan ve dış ticaret açığı veren, turizm gelirleri artmasına rağmen bunu karşılayamayan ve neticede GSMH’nın %6-7 civarında cari açık veren bir ekonomimiz var; şimdilik bu cari açığı yabancı yatırımcıların Türkiye’ye olan yoğun ilgisi sayesinde rahatlıkla kapatabiliyoruz. Fakat bu ne kadar sürdürülebilir ve bunun bir çözümü yok mudur?

Ülkelerin rekabet gücünü belirleyen temel faktörlerin başında AR-GE ve innovasyona dayanan sürdürülebilir verimlilik artışı gelmektedir. AR-GE ve innovasyon için de yüksek eğitim düzeyine ve üstün beceriye sahip iş gücüne sahip olmak gerekmektedir. TEPAV’ın yaptığı araştırmaya[3] göre Türkiye’nin eğitim seviyesinin AB ülkeleri ortalaması düzeyinde varsayıldığında kişi başına gelir artışı %10 daha yüksek olmaktadır.

Türkiye, genç bir nüfusa sahip; gelişmiş ülkelerde 65 yaş üstü nüfusun toplam nüfusa oranı %15’in üzerindeyken Türkiye’de henüz %5’ler seviyesinde. Önümüzdeki dönemde eğer bu fırsat iyi değerlendirilebilirse, çalışma çağındaki nüfusun işgücüne katılımı artırılabilinirse (özellikle kadınların), bu genç nüfusa nitelik ve nicelik açısından çağın gerekliliklerine uygun eğitim imkânları sunulabilirse Türkiye’nin büyüme performansı olumlu etkilenmiş olacaktır. Aksi takdirde Türkiye’nin genç nüfusu bir avantaj olmaktan ziyade büyük bir yük olacaktır.

TUSİAD, geçtiğimiz ay eğitim ve sürdürülebilir büyüme konusunda[4] geniş kapsamlı bir rapor yayımladı. Raporda, Türkiye’nin eğitim açısından fotoğrafı da çekilmiş. Oradan çarpıcı bulduğum birkaç istatistiksel bilgiyi aşağıda bulabilirsiniz;

2003 yılı verilerine göre 25-64 yaş arasındaki nüfusun %26,4’ü ortaoğretimden mezunken, %9,7’si yükseköğretim mezunudur. Türkiye hariç diğer OECD ülkelerinin ortalamasında ise yetişkin nüfusun %57,4’ü ortaoğretim, %24,7’si yükseköğretim mezunudur.

Üniversite mezunlarının alanlarına bakıldığında iş gücü talebi ve arzı arasında uyumsuzluk göze çarpmaktadır. Bilgisayar ile ilgili alanlar ve sağlık bilimleri alanlarından mezunların payı diğer ülkelerin gerisinde bulunurken, ziraat (tarım),fen-edebiyat fakültelerinin eğitim ile ilgili bölümleri ve eğitim fakültelerinden mezunların payı diğer ülkelere göre oldukça yüksektir.
2002 yılı itibarıyla, Türkiye’de sınıf büyüklüğü diğer ülkeler ortalamasının ilköğretimde yüzde 38, ortaöğretimde yüzde 23 ve yükseköğretimde 56 üzerinde gerçekleşmiştir.

2002 yılında, eğitime yapılan harcamalarda Türkiye yüzde 3,8’lik oran ile OECD üyesi ülkeler arasında en düşük değere sahiptir.

2003 yılında OECD tarafından 15 yaş grubundaki öğrencilere yapılan PISA (Programme for International Student Assessment/ Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı) sınav sonuçlarına göre Türkiye, 27 OECD ülkesi arasında Meksika’dan sonra en düşük skoru elde etmiştir. Matematik sınavında OECD ortalaması 500 puan iken Türk öğrencilerin ortalama puanı 423’tür. Problem çözme yeteneğini ölçen sınavda Türk öğrencilerin not ortalaması 408 iken OECD ortalaması ise 500’dür.

Bu bilgiler ışığında eğitim sistemimizde hem nitelik hem de nicelik açısından ciddi sorunlar yaşadığı anlaşılmaktadır.

….

Thomas L. Friedman “Dünya Düzdür” adlı kitabında analistlerin ülkeleri bütçe açığının GSMH’ya oranı, işsizlik oranı vs gibi iktisadi ve sosyal istatistiklerle değerlendirmeye meyilli olduklarını; bu göstergelerin hiç şüphesiz önemli olduklarını söyledikten sonra başka önemli bir ölçütten bahseder: “Ulusunuzun hatıraları mı daha çok yoksa hayalleri mi?” Friedman, gerçekten başarılı bir kuruluşun / ulusun göstergesinin geçmişteki başarılarını bir yana bırakıp gelecek için yeniden başlamaya duyduğu arzu olduğunu belirtiyor.

Acaba bizim (Türkiye’nin) hatıralarımız mı daha çok yoksa hayallerimiz mi?

Hayallerimizi nasıl daha da genişletebiliriz, nasıl daha da çoğaltabiliriz? Benim aklıma doğru düzgün bir eğitim sistemine sahip olmaktan başka bir cevap gelmiyor…

Joseph E. Pattison, “Sınırları Yıkmak” adlı kitabında dediği gibi “Ekonomik büyüme için vergilerden yapılacak en önemli yatırım her zaman eğitime yapılan yatırımdır.”

Kanaatimizce içinde bulunduğumuz bu fasit daireden kurtulmanın yegâne yolu da eğitimden geçmektedir.

[1] Bu yazı Ekonometri Dergisi’nin son sayısında yayınlanmıştır.
[2] Ercan Kumcu. Türkiye Ekonomisi’nde İlginç Eğilimler, Hürriyet Gazetesi, 20-21-23 Temmuz 2006
[3] Onur Mumcu ve Esen Çağlar. Türkiye’nin Nüfusu Zenginlik Kaynağı Olabilir mi?, TEPAV
[4] Şeref Saygılı ve Cengiz Cihan. Eğitim ve Sürdürülebilir Büyüme, TÜSİAD Yayını, Haziran 2006

*Resmin kaynağı: http://www.peterkuper.com/education/dropouts.JPG

Medya Özgürlük Günü

2006-09-06T02:21:00.001+03:00

"The world that cannot see, cannot change."

Kaynak: Adsoftheworld

*Eski bir çalışma; ama başarılı...

7. Pazarlama Blogları Karnavalı- Marketing Post

2006-09-04T12:35:00.000+03:00

Plasebo Etkisi

2006-09-03T00:04:00.000+03:00

Bu aralar Harvard’dan Gerald Zaltman’ın “Tüketici Nasıl Düşünür?” adlı kitabını okuyorum. Zaltman, düşünme sürecinin %95’inin bilinçaltında gerçekleştiğini ifade ediyor. Bununla birlikte beyin, zihin, vücut ve toplum paradigmasının tüketiciler için de pazarlamacılar için de birbirlerini daima etkilediklerini ve bir bütün olarak düşünülmesi gerektiğini belirtiyor. Bunun için de pazarlamacılar için nöroloji, sosyoloji, bilişsel bilimler gibi pek çok farklı alandan destek alarak hareket etmelerinin başarıya ulaşmada önemli olacağının altını çiziyor.

Kitaptaki plasebo ile ilgili kısımda verilen bilgiler o kadar dikkat çekici ki bir an neredeyse marka olgusunun ve pazarlamanın büyük oranda plaseboya dayandığını düşünmeden edemedim.

Örneğin;

“Ürünlerin ve hizmetlerin teknik kalitesi, tüketicileri memnun etmek açısından önemli olabilir, ancak tüketicilerin, bir firmanın sunduğu ürünler ve hizmetlerle olan toplam tecrübesinin önemli bir parçası, bu ürünler veya hizmetler için sahip oldukları inanışlardan ve beklentilerden kaynaklanır. Ürün kalitesi düştüğünde ise, tüketicinin zihni tarafından yaratılmış olan ürün kalitesi de düşer.

İnançlarımız, beklentilerimiz ve belki geçmiş tecrübelerimiz, kimyasal maddeler tarafından üretilen değişimlerle hemen hemen aynı büyüklüğe ve etkiye sahip olan biyolojik değişimlere neden olurlar….

Pek çok insan için olumlu bir sonucun inancı veya beklentisi, aynı fizyolojik süreçleri tetikleyebilir ve bu yüzden, suni bir maddenin yarattığı aynı yararları üretebilir.”

Mesela bu alanda yapılan araştırmalarda katılımcıların %35-%50’sinin plasebo tedavisi sonucunda gerçek ilaçlarla tedavi edilenler kadar iyileştiği görülmüş.

Yine başka bir araştırmada reçetesiz satılan popüler bir mide ilacı etkisini en erken yarım saatte gösteriyor olmasına rağmen ilacı sık kullananlar ortalama 12 dk içerisinde mide ağrılarının hafiflediğini ifade etmişler.

“Bu rahatlama oldukça gerçektir ve vücut kimyasında değişmelere neden olur. Asıl iyileşme, pozitif tecrübelerin aynen yinelenmesine bağlı olarak etkisini sonra gösterir. Böylece, daha çabuk rahatlama beklentisi güçlenir ve bu yüzden ağrı daha çabuk geçer. Bu fenomen; beklenti, şartlanma ve gerçek tedavinin birleşik faaliyetini sergilemektedir. Bu birleşim, tıp dünyasında ve ötesinde, çok etkili ve kapsamlı bir güze sahiptir. Ne var ki, plasebo tedavisinin etkileri çabuk kaybolmaktadır; ama gerçek tedaviyle desteklendiğinde yararları devam etmektedir…”

Beklenti + Şartlanma + Gerçek Tedavi

Başka bir deneyde de katılımcılara verilen içeceğin kusturucu etkiye sahip olduğu söylenir ve gerçekten de içenlerin %80’i kusar. Kusmayı önleyici diye başka bir şey içirilmesi mukabilinde ise durumları düzelir. Halbuki, kusmayı önleyici diye verilen şey ilk içeceğin aynısıdır, sadece rengi değiştirilmiştir.

Bunu okuyunca aklıma hemen kör tat alma testleri geldi ki yazar da ilerleyen bölümlerde bunlardan bahsediyor zaten.

Kitap tüketicinin düşünce yapısını disiplinlerarası bir açıdan irdeleyen derya niteliğinde…

Marketlerdeki Alışveriş Arabaları

2006-09-01T00:02:00.000+03:00

Para Dergisi'nde Nur Demirok'un bu haftaki yazısı epey ilginçti. Süpermarketlerdeki alışveriş arabalarını konu alarak girişimciler için ne gibi fırsatlar olduğunu örnekleriyle açıklamış.

Örneğin Dandy Enterprises'ın ürettiği teleskopik boruya benzeyen bir hijyen koruyucu market arabasını ittiğiniz yere takıyorsunuz ve böylelikle sizden önce arabayı kullananların ellerinden oraya bulaşmış olan her türlü şeyden korunarak arabayı kullanabiliyorsunuz. Arabayla işiniz bittiğinde yine aynı şekilde oradan çıkarıp daha sonra kullanmak üzere çantanıza koyabiliyorsunuz.

Nur Bey'in verdiği bilgiye göre Amerika'da yapılan bir araştırmada market arabalarının tutacak yerlerinde kan, mukus ve dışkı kalıntıları bulunmuş; bunları göz önünde bulundurursak 5 dolarlık bir hijyen vesilesini kullanmanın gayet mantıklı olduğunu söyleyebiliriz. İlgilenenler için (www.thehealthyhandle.com)

Bir diğer örnek ise tanesi 250 dolar civarında olan alışveriş arabalarının çalınmasını önlemek için arabanın tekerleklerine çip takılması ve bu çip vasıtasıyla belirlenen alanın dışına çıkan arabanın tekerleklerinin kilitlenmesi... (www.gatekeepersystems.com)

....
Ayrıca raftan sepete giren her ürün arabadaki barkod okuyucu vasıtasıyla kayda alınıp, müşterinin market çıkışında kartını okutarak ödemeyi yapması da ilginç fikirlerden birisi....

Bunların dışında ülkemizden bir örnek de ben vereyim; Carrefourlar, alışveriş arabalarının sağa sola bırakılmasının ve trafik düzenini altüst etmesinin önüne bir YTL'lik bozukluklar sayesinde geçti.

Bir de şu alışveriş arabalarına çip takma fikri epey ilgimi çekti. Bu şekilde market ziyaretçilerinin alışveriş eğilimleri-kararları hakkında detaylı bir çalışma yapılabilir sanırım. Nerede ne kadar vakit geçiriyorlar, ne almak için ne kadar düşünüyorlar, aldıkları bir şeyi daha sonra geri bırakma oranı ne vs vs...

Enteresan...

2006-08-31T09:50:00.000+03:00

Kurye hizmeti, şehir içinde birbirinden uzak noktaları nasıl yakın ettiklerini göstermek için bir dergiye verdikleri reklam... (Brezilya)

Kaynak: Adsoftheworld

Tüketici Nasıl Düşünür?

2006-08-29T00:02:00.000+03:00

Harvard Üniversitesi'nden Gerald Zaltman imzalı bu kitabı okumaya yeni başladım. İlgi çekici; hemen başlardaki bazı yerleri paylaşmak istedim.

Pazarlama hakkında altı yanlış düşünce:

1- Tüketiciler makul, çizgisel bir şekilde düşünürler.
2- Tüketiciler, düşünme şekillerini ve davranışlarını çok kolay bir şekilde açıklayabilirler.
3- Tüketicilerin zihinleri, beyinleri ve vücutları ile çevrelerindeki kültür ve toplum, birbirlerinden bağımzıs olarak yeterli bir şekilde incelenebilir.
4- Tüketicilerin hafızaları, tecrübelerini tam ve kesin olarak yansıtabilir.
5- Tüketiciler sözle düşünürler.
6- Şirket mesajları tüketicilere aşılanabilir ve tüketiciler bu mesajları pazarlamacıların ifade etmek istediği şekilde yorumlarlar.

Hele şu söz var ki cidden açıklayıcı olmuş...

"Yönetim, evrenimiz,
tüketici onun merkezi,
hayal etmek ise, sınırlardır"

Pazarlama Karnavalı-VI. Antifit'teyiz...

2006-08-28T09:10:00.000+03:00

Müşteri Sadakati

2006-08-27T20:35:00.000+03:00

Müşteri Sadakati:

Geçtiğimiz hafta Hürriyet Gazetesi’nde Marketingist için Türkiye’ye gelecek olan IPSOS’un Başkanı Timothy Keiningham ile müşteri sadakati üzerine yapılan kısa bir söyleşi yer aldı.

Siz ’Müşteri Sadakati’ni nasıl tanımlıyorsunuz?

- Müşteri Sadakati, tam anlamıyla sizin onun hakkında düşündüğünüz şeydir. Kısa tanımıyla sadık müşteri, sizin ürününüzü devamlı olarak "istediği" için satın alan kişidir. Buradaki anahtar, ürününüzü almayı istemeleridir. Firmalar, müşteri sadakati geliştirmek için milyarlarca dolar harcıyorlar. Fakat, verilen çabalar bir işe yaramıyor ve yöneticiler de yaramadığının farkındalar. Prof. Richard Oliver müşteri sadakatini, "Sadakat, tutumun değişmesine sebep olabilecek, duruma bağlı etmenler ve pazarlama çabalarına rağmen, tercih edilen bir ürünü/hizmeti sürekli olarak yeniden satın almaya ve böylece tekrar eden bir aynı marka ya da aynı gruba ait markayı satın almaya yönelik bir bağlılık" olarak tanımlıyor. Biz de Sadakat Söylenceleri kitabında, müşteri sadakatini iki şekilde tanımlıyoruz; Davranışsal Sadakat: Müşteriniz yeniden gelip, rakiplerinize rağmen sizin firmanızdan devamlı satın alması. Tutumsal Sadakat: Müşteriniz sizin ürün veya servisinize duygusal bir sadakat hissetmesi.

Müşteri Sadakati kárlılığı etkiliyor mu? Sadakat nasıl kára dönüşür?

- Müşteri sadakati, müşteri kárlılığına ile denk değildir. Her firma kendini sadık olarak niteleyecek birçok müşteriye sahiptir, fakat bu müşteriler kár getirmezler. Firma müşterilerinin büyük çoğunluğu para getirmez. Tipik bir oranla, müşterilerin yüzde 20’si kár getirir, yüzde 60’i kár ve zararı denkler, yüzde 20’si zarar ettirir ve bütün bu segmentlerdeki müşteriler firmaya bağlıdırlar. Sadakati kárlılığa dönüştürmek, kár ve zararı denkleyen müşterileri, kár getiren müşteri segmentine taşımak ve zarar getiren müşteriyi kár zarar denkleyen segmente taşımak için neler yapmak gerektiğini anlamayı getirir. Müşteri kárlılığını ve müşteriyi kárlı olmaktan alıkoyan sebepleri anlamadan, sadakatin kára dönüşmesi oldukça zordur.

Sizce Türkiye’de müşteri sadakatini en iyi sağlamış marka hangisidir? Neden?

- Akla gelen birçok marka var. İlk etapta akla gelen iki marka Arçelik ve Tukcell. Arçelik yüksek bir marka bağlılığına sahip. Arçelik’ten satın almak isteyen büyük bir müşteri kitlesi var. En çok bilinen marka. ACNielsen’nin Türkiye’deki bütün kategorilerdeki bütün markaların, marka farkındalığı araştırmasına göre, Arçelik ilk yüzde 30’da. Aynı zamanda yüksek bir portföy paylaşımı var. Müşteriler, ev elektroniği ve dayanıklı tüketim malları pazarında Arçelik’ten satın alma eğilimindeler. Aynı şekilde Turkcell aboneleri de rekabetçi baskıya rağmen, markalarını değiştirmemek için direniyor.

Aslında özetle Keiningham; müşterilerin şirkete bıraktıkları parayı (kârı) dikkate almayarak toptan bir müşteri sadakati programı uygulayan şirketlere az kâr bırakan ya da zarar ettiren müşterilerin bir kısmı ile çalışmayı bırakarak toplam kârlılıklarını artırabilecekleri öğüdünü veriyor.

Daha önce Capital dergisindeki bir yazıda okumuştum; dünyadaki bir havayolu şirketinin sadakat programına (Shop&Miles gibi) üye olan 89 milyon kişiden 74 milyonu ABD’de yaşıyor. Bu programlarda biriken uçuş mili miktarı da 14 trilyona ulaşıyor ki bunun yarısının uçuşlardan değil alışverişlerden kazanıldığı tahmin ediliyor. Her bir milin 0,01 USD ile 0,1 USD arasında bir değeri olduğunu düşünürsek toplamda parasal değeri 140 milyar dolar ile 1,4 trilyon dolar arasında olan bir rezerv ile karşı karşıya kalırız.

Acaba buna değiyor mudur? Sergio Zyman, “Bildiğimiz Pazarlamanın Sonu” adlı kitapında havayolu şirketlerinin bu uçuş mili uygulamasını ince bir dille eleştiriyordu.

Son söz olarak sanırım müşterilerinizi sınıflandırmadan giriştiğiniz herkesi kapsayan bir müşteri sadakati programı beklediğinizin aksine kârınızı düşürebilir demek gerekiyor.

Keiningham’nin Turkcell ile ilgili görüşlerine de katılıyorum; diğer operatörlerden daha pahalı olmasına, hatta faturalı hattım olmadığı için çok kolay başka bir operatöre geçebilecek olmama rağmen yine de geçmiyorum. Pazara ilk girmiş olmalarının avantajlarını sonuna dek kullanma imkanına sahipler. Bakalım, Vodafone tam olarak önümüzdeki yıl rekabete başladığında Turkcell nasıl bir tepki verecek?

Ali Atıf Bir..

2006-08-25T09:49:00.000+03:00

Ali Atıf Bir'in ismini ilk defa bundan 5-6 yıl önce onun Atıf Hoca'nın Not Defteri adlı kitabını okuduğumda duymuştum. O zamanlar Anadolu Üniversitesi'nde akademisyendi.

O yıllardan sonra bir açıldı pir açıldı. Kendisini şahsen tanımam etmem ama Hürriyet Gazetesi'nde reklam eleştirileri, CNN Turk'te program, Şahan'ın parodilerine konuk olma, kitap editörlüğü vs vs.

Kanal D'deki Ah Polis Olsam'da oynayacağını öğrendikten sonra tamam bu adam ya yakında kaset çıkarır ya da siyasete girer diyordum ki, çıkan haberlerde Mehmet Ağar'ın 2007 seçimlerindeki reklam kampanyasını yürüteceğini öğrendim.

Zaten gazetesindeki köşesinde her şeyi yazdığı gibi hükümete de zaman zaman eleştirilerde bulunuyordu, o nedenle de benim için pek süpriz olmadı. Tamam, pazarlama-reklam ülkede olup biten her şeyle ilgilenir; ama pazarlama ile ilgili oluşturulan köşede kendisiyle doğrudan alakalı olmayan konulara girmesini ve o bilindik pek de tasvip edilmeyen tavrını sergilemesini doğru bulmuyorum.

Hele bundan sonra yani DYP'nin seçim kampanyasını yürütürken böyle şeyler yapmaya devam etmesini açıkçası etik bulamayacağım. Eğer Ali Atıf Bir'in bir USP'si varsa ki bence var ve bu da pazarlama-iletişim; bundan uzaklaşmaması gerektiğini en iyi kendisi biliyor olmalı.

Bunların dışında amacı kendisinden bahsedilmesini, insanların ondan söz etmesini sağlamaksa oldukça başarılı olduğunu ifade edebilirim.

TEKZİP: Ali Atıf Bir, köşesinde DYP ile ilgili kendisi hakkında basında çıkan haberlerin gerçeği yansıtmadığını ifade etti. Ben de bu konuda söylediklerimi geri alıyorum.

Yine Starbucks...

2006-08-23T11:53:00.000+03:00

Starbucks ile ilgili zaman zaman paylaşımlarda bulunuyorum, bu da onlardan birisi olacak:

Starbucks Türkiye son olarak Susurluk'ta yeni bir yer açtı. Benzer zamanlarda Mayadrom'da ve Aydın Söke'de de bir yer açıldı. Böylece Türkiye'de üç yıl içerisinde 50. mağazaya ulaşılmış oldu.
Beşiktaş'ta Burger King'in hemen yanında Starbucks açılmak üzere (hatta bugünlerde açılmış bile olabilir)
Türkiye'deki en popüler Starbucks olarak Bebek'teki mağaza gösteriliyor. Aylık kirası 19,500 euro imiş.

Bunun dışında Starbucks'ın ABD'deki hisse fiyatlarında son üç ayda %22 düşüş yaşandı. Analistler bunda en önemli nedenin Starbucks'ın sunduğu o meşhur müşteri deneyiminde yaşanan sorunlar olduğunu belirtiyorlar.

Frappuccinno'yu sabah içeceği olarak konumlandıran Starbucks'ta özellikle sabah saatlerinde uzun kuyruklar oluşmasına yol açıyor, çünkü Frappuccinno'nun hazırlanması diğer kahve çeşitlerine göre uzun sürüyor. (Bunda aşırı sıcaklar nedeniyle sıcak içeceklerden soğuk olanlara doğru bir tercih değişikliğinin de etkisi olabilir.)

Bu nedenle espressoyu tercih eden müşterilerin Starbucks yerine başka yerleri seçmelerine neden oluyor.

ABD'de Temmuz ayında Starbucks'ın satışları beklenti olan %6'dan daha düşük bir şekilde, %4 arttı.

Bir Noter Macerası...

2006-08-21T21:46:00.000+03:00

Master başvurusu için evraklarımı hazırlamaya çalışıyorum:

Diplomamın 2 adet noter tasdikli kopyası, transcript, LES Sonuç belgesi ya da muadili olan GMAT, GRE gibi sınavların sonuç belgelerinin noter tasdikli kopyası, fotoğraf, nüfus cüzdanının noter tasdikli kopyası gibi bir liste var elimde...

Hepsini anladım da nüfus cüzdanımın fotokopisini neden noter tasdikletiyorum onu anlamadım; devlet vatandaşına bu kadar mı güvenmez?

Bunları bir tarafa bırakırsak, asıl olay benim LES'imin 2 yıllık geçerlilik süresinin dolması, onun yerine hala 3 yıllık geçerliliği olan GMAT belgesinin noter tasdikli kopyasını almak istememle başladı.

Önce noter İngilizce olan dökümanı yeminli tercüman tarafından Türkçe'ye çevirtmemiz gerektiğini söyledi, yakında yeminli tercüman olmadığı için başka bir yerde 40 YTL vererek çevirttik. Sonra notere geldik, tasdiklettikten sonra bu kez de devletimizin yabancı dilden tercüme edilen evrakların tasdikinden 75 YTL vergi aldığını öğrenmiş olduk.

Neticede de sadece GMAT belgesinin tasdiki 115 YTL'ye mal oldu. Aslında hata bende, basiretim bağlandı herhalde... ABD'den GMAT sonucumu tekrar isteseydim eminim işin içinden daha ucuza çıkardım.

Neyse canımız sağolsun...

Pazarlama Karnavalı...

2006-08-21T09:09:00.000+03:00

Yaratıcılık..

2006-08-16T17:51:00.000+03:00

Dünya Gazetesi'nde bugün "Rekabet, zihinler arasında" diye bir haber vardı.

Özetle bir yandan yeni fikirler ortaya konması yönünde baskı oluşturmak yerine bu gibi fikirlerin doğmasını kolaylaştıracak yönetim uygulamaları geliştirecek yapısal yaklaşımlarda bulunurken öte yandan çalışanlara daha yaratıcı düşünmeyi öğretme yöntemini benimseyerek ikisinin beraber kullanılmasını tavsiye ediyor.

Asıl ilgimi çeken ise "Kafaya İnen Darbe" adlı (yazarı Roger Von Oech) kitapta daha yaratıcı olmak için kurtulmamız gereken 8 inanç oldu:

1- Doğru cevabı bul: Bize öğretilenin aksine her sorunun bir tek doğru cevabı yoktur, uçları açıktır. İlk cevap hemen görülebilir; ama ikinci, üçüncü, dördüncü cevapları bulmak yaratıcılık gerektirir.

2- Bu mantıklı değil: Çok katı mantık kuralları içerisinde düşünmek yeni fikirleri öldürür.

3- Kurallara uy: Yaratıcılık için çoğu zaman bir anlam artık bir anlam ifade etmeyen kurallara karşı gelinmesi gerekir.

4- Pratik olun: Pratik olmanın getirdiği dar açıdan değil, mümkün olan her şeyi düşünmenin getirdiği geniş açıdan bakılmalıdır.

5- Aptal olma: Sorunla karşılaştığınızda kendinize çeşitli garip fikirler üretme imkanı tanıyın. Aptal durumuna düşme riskini göze alın, sonra da aklınıza gelen çözüm önerilerini yazın.

6- Hata yapma: Hatalar yaratıcılık sürecinin basamakları olabilir.

7- Bu benim alanım değil: Kendi alanınızın dışında kalan fakat kendi alanınızda kullanabileceğiniz ne gibi fikirler var? Onları araştırın.

8- Ben yaratıcı değilim: Kendi kendini haklı çıkaran kehanet... Yetenekli olduğunuza inanın.

Friedman - Lexus ve Zeytin Ağacı

2006-08-16T00:18:00.000+03:00

Adsoftheworld'de yukarıdaki resmi görünce hemen aklıma geldi.

Friedman, "Lexus ve Zeytin Ağacı" adlı kitabında küreselleşme konusunu ele alırken teknolojinin ve de enformasyon akışının demokratikleşmesini küreselleşmeyi hızlandıran adımlar içerisinde sayar.

Orada da bir gece içerisinde kişisel bilgisayar, kredi kartı, telefon hattı, modem, yazıcı, Federal Express üyeliği, internet hattı ve sitesi olan herkesin istediği zaman bilgisayarının başına geçip istediği işi (yayıncılık, perakendecilik, katolog tasarımı, danışmanlık, gazetecilik vs-yapabileceğini anlatır.

Kitabın devamı da küreselleşme olgusu ile ilgili ilginç bilgiler sunuyor, tavsiye ederim.

*Merak edenler için de söyleyeyim; kitabın isminde yer alan Lexus, gelişme-refaha kavuşma modernleşmeyi temsil ederken zeytin ağacı ise insanları bu dünyaya bağlayan, yerini belirleyen, kimliğini oluşturan şeyleri temsil ediyor.

Finduk...

2006-08-14T22:54:00.000+03:00

Pazar günü kuruyemişçinin önünden geçerken canımın fındık istediğini fark ettim. Hazır fındık fiyatları da düşmüşken doyasıya fındık yeme hevesiyle "Fındığın kilosu ne kadar?" diye sordum. "20 YTL"yi duyunca acaba yanlış mı duydum diye adama tekrar ettirdim, evet "20 YTL" idi.

100 gram fındığı alıp tek tek yerken :) düşünmeden edemedim. Karadeniz'de kıyamet kopuyor, "Fındık ucuza gidiyor, kabuklu fındığın kilosu 2,5 YTL" diye. Bildiğim kadarıyla 1'e 2 oranı var; yani bir kilo kabuklu fındıktan yarım kilo iç fındık elde ediliyor. Yani bir kilo iç fındığın kilosu şu anda 5 YTL civarında. Demek ki Ordu'dan buraya gelene kadar fiyatını dörde katlıyor.

Aslında bu tarımda, Türkiye'nin içinde bulunduğu çarpık yapının bir örneği sadece. Meyvede de sebzede de aynı şey oluyor. Talebi geçtim henüz üretim miktarını (arzı) bilmeyen üreteciler, karmaşık ve aracılarla dolu lojistik yapısı vs vs; neticede kaybeden hem üreticiler hem de nihai tüketiciler oluyor. Bu iki kesimin refahından (ç)alanlar ise aracılar oluyor. E, buna izin veren devleti de bir tarafa koymak lazım tabii ki. Konvansiyonel tarıma geçmedikçe bu sorun da çözülmeyecek gibi. Özellikle Tesco ve Metro'nun Antalya civarında sözleşmeli tarıma geçerek direkt çiftçilerden alım yapmaya başlaması da olumlu bir adım. Hem üreticiler hem de nihai tüketiciler için.

Fındıktan bahsediyordum, bu yıl Fiskobirlik'in fındık rekoltesini (arzını) 100.000 ton az tahmin ederek ilk başta yüksek fiyattan fındık almaya başlaması ardından da gerçek rekolte ortaya çıkınca düşmeye başlayan fındık fiyatları ona göre hesabını yapan üreticileri yaktı.

Dünya fındık piyasasından çok büyük pay alan Türkiye, kendi kendini yiyor. Hiç gerek olmamasına rağmen fındık dikim alanlarını genişleterek arzı artırıyor ve dolayısıyla fiyatları düşürüyor. Alternatif ürünler olmasına rağmen ille de fındık (özellikle Batı Karadeniz'e yaklaşıldıkça).

Aslında ben biraz fındığı, Orta Doğu'nun petrolüne benzetiyorum. Onlar da umarsızca petrolü çıkarıp ham olarak ihraç ediyorlar; yarınlarını düşünmüyorlar. Karadenizliler de az önce belirttiğim üzere fındık dikim alanlarını genişletiyorlar, fındığı genelde işlemeden satıyorlar. Öyle de zarar böyle de zarar...

*Bu arada Findux diye bir ürün vardı, akibetinden haberi olan var mı?

Pazarlama Karnavalı- Marketingma'nın Konuğuyuz

2006-08-14T10:06:00.000+03:00

Adidas ve Dünya Kupası

2006-08-14T00:09:00.000+03:00

Geçtiğimiz hafta Adidas’ın 2006 yılı ikinci çeyrek finansal performansı açıklandı. Sonuçların tahmin edilenden çok daha iyi olduğunu belirterek analiz kısmına geçelim.

Öncelikle Adidas’ın Dünya Kupası ile ilgili yaptığı çalışmalara göz atarsak; şampiyonanın hemen öncesinde büyük bir reklam kampanyası (yaklaşık 200 milyon dolarlık) başlatıldı, Dünya Kupası’nın 8 yıllık sponsorluğu için 350 milyon dolar ödemek üzere FIFA ile anlaşma yapıldı. Zaten bu Dünya Kupası’nda kullanılacak “Team Spirit” isimli top da Adidas tarafından üretiliyordu.

Ayrıca Adidas; Almanya, Fransa, Arjantin, Japonya, İspanya ve Trinidad & Tobago takımlarının da sponsorluğunu üstlendi.

Almanya’nın beklenenden üstün bir performans sergilemesi de şirketin tahmin ettiğinin 2 katı fazla Alman milli takım forması satmasına yardımcı oldu. Team Spirit adlı toptan da bütün dünyada 10 milyonun üzerinde satıldığını söylememiz gerekiyor.

Peki bunların neticesinde ne mi oldu? 2,366 milyon Euro tahmin edilen 2. çeyrek cirosu, 2,428 milyon Euro olarak gerçekleşti. 71 milyon Euro olarak beklenen kâr da yapılan yoğun pazarlama harcamalarına rağmen 82 milyon Euro oldu. Neticede bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla satışlar %60, kâr da %24 arttı.

Adidas’ın piyasa değeri 9 milyar dolar iken en büyük rakibi Nike’n piyasa değeri 16 milyar dolar civarında. Biliyorsunuz, bu yıl Adidas 3,8 milyar dolara Reebok’ı satın alma kararını vermişti. Nike ve Adidas’ın pazar paylarını karşılaştırırsak Nike %38, Adidas’ın ise Reebok ile birlikte %28 oldu. Böylece Adidas, Nike’a biraz daha yaklaşmış oldu.

Yalnız şöyle bir durum daha var; futbol ile ilgili segmentte (forma, krampon vs) Adidas, Nike’dan daha iyi durumda. Bu Dünya Kupasının Almanya’da düzenleniyor olmasının rüzgarını da arkasına alan Adidas iyi iş çıkarmışa benziyor. Kendisinin özdeşleştiği ve güçlü olduğu alanda giriştiği pazarlama iletişimi faaliyetleriyle konumunu korurken finansal anlamda olumlu sonuçlarını aldı.

*Bu arada Nike; Brezilya, Hollanda, Portekiz, Hırvatistan, Meksika, ABD, Avustralya, Güney Afrika takımlarının sponsoruydu. Şampiyon olan İtalya’nın sponsoru ise Puma’ydı.

Şu Motivasyon İşleri...

2006-08-10T00:12:00.000+03:00

Jeffrey J. Fox, "Büyük Patron" adlı kitabının başında şu hikayeyi anlatır:

Çalışsan yirmi dört yaşındaydı. Bu onun ilk gerçek işiydi. Beşinci haftasındaydı.

O sabah yüz seksen santimetre uzunluğundaki “ofisini” ayıran cam kapı çalındı. Altmışlarındaki şık giyimli adam “Özür dilerim Bay Godfrey, benim adım Ralph Hart,” dedi kibarca. “Bir dakikanız var mı?”

Adını çok iyi bildiği ama yüzünü göremediği şirketin efsanesi Yönetim Kurulu Başkanı’nı “Elbette” diye yanıtladı genç adam. “Teşekkür ederim” dedi Bay Hard. “Bay Godfrey, sizin şirketiniz hakkında birkaç söyleyebilir miyim?” Bay Hart karşısındakinden onay aldıktan sonra devam etti. “Bay Godfrey, şirketiniz birinci sınıf bir şirkettir. Ürünlerimiz birinci sınıftır. Müşterilerimiz birinci sınıftır. Reklamlarımız birinci sınıftır. Aslında, bazen biz bile birinci sınıfta uçarız çünkü havayolları bizim birinci sınıf müşterilerimizden bazılarıdır.”

Bay Hart elini yeni çalışanına doğru uzatarak bir an durdu ve gözlerini Godfrey’e dikerek tamamladı: “Ve Bay Godfrey, biz yalnızca birinci sınıf insanları işe alırız. Heublein’a hoş geldiniz.”

Ders niteliğinde bir vaka, bence. Hele aşağıda yapacağım alıntıları okuyunca motivasyonun insanların/organizasyonların başarıları üzerinde ne kadar etkili olduğunu daha iyi ifade etmiş olacağım:

Melih Arat, Mart ayında Zaman Gazetesi’ndeki köşesinde yazmıştı;

“Dr. Masaru Emoto tek bir su kristaliyle ilgili deneyler yapmış. Tek bir su kristalini almış, ona “Senden nefret ediyorum.” demiş, su kristali bulanmış ve çamur gibi olmuş. Aynı su kristaline “Seni seviyorum.” demiş, kristal mükemmel bir kar formuna dönüşmüş. Aynı su kristaline dua etmiş, su kristali hayran olunacak güzellikte mükemmel bir form almış. Vücudumuzun yüzde 70'inden fazlası su olduğuna göre, kızmak, bağırmak vücudumuzdaki su kristallerini bozmaktan başka bir işe yaramıyor olsa gerek”

Bu arada geçtiğimiz Pazar, Gülse Birsel de bununla ilgili bir yazı yazdı, Sabah’taki köşesinde…)

Farketing’de de motivasyon ile ilgili Haziran ayı sonunda ISR adlı kurumun bir çalışmasına atıfta bulunulmuştu. 664,000 kişi üzerine yapılan çalışmada yüksek motivasyonlu ve işe kendini adamış insanların çalıştığı firmaların faaliyet gelirlerini bir yıl öncesine göre %19,2, faaliyet karlarını %13,2 artırırken; düşük motivasyonlu kişilerin çalıştığı firmalar faaliyet gelirlerini %32,7, faaliyet karlarını da %3,8 düşürmüşler.

Bütün bunları okuduktan sonra gel de şu motivasyon işleri boş de:)

Muhakkak ki bütün iş dünyası için öyle; ama özellikle hizmet sektöründeki şirketlerin en büyük sermayesi organizasyonun içindeki insanlar…

İyi insanları, iyi işler için bünyeye katmalı, iyi işler çıkarmalarına yardımcı olacak ortamı sağlamalı…

Bir Fabrika Kaça Kurulur?

2006-08-08T00:07:00.000+03:00

Turkishtime dergisinde bu ay ilginç bir konuyu ele almışlar; "Fabrika kaça kurulur?"

Ben de bazı büyüklükleri daha iyi anlamak için oradan bir takım bilgileri buraya taşıyorum:

Yıllık 10 milyon ton petrol üretime sahip bir rafineri kurulumu: 2,5 milyar dolar
Yıllık 1 milyon ton kimyasal madde üretimine sahip petrokimya tesisi kurulumu: 2,5 milyar dolar
300 mm yonga işlemci fabrikası: 3 milyar dolar
Yılda 600.000 hafıza çipi üreten bir tesis kurulumu: 1,5 milyar dolar
Yılda 600.000 LCD paneli üreten bir tesis kurulumu: 1,5 milyar dolar
Yıllık 1 milyon adet beyaz eşya (tv, çamaşır-bulaşık makinesi) üretim kapasitesine sahip bir tesis kurulumu: 100 milyon dolar
Yılda 1 milyon ton gübre üretebilen bir gübre fabrikası: 1 milyar dolar
Yılda 1 milyon tonluk demir-çelik üretimine sahip bir tesis kurulumu: 500 milyon dolar
Yılda 100.000 araç üretim kapasitesine sahip bir otomotiv fabrikası: 800 milyon dolar
İçecek fabrikası: 300 milyon dolar
AR-GE yoğun ilaç fabrikası: 300 milyon dolar
Çimento fabrikası: 200 milyon dolar
PVC fabrikası: 150 milyon dolar

Muazzam miktarlar bunlar...

Bu hafta Blogistan'dayız - Pazarlama Karnavalı

2006-08-07T00:14:00.000+03:00

Kahve Üstüne...

2006-08-04T00:03:00.000+03:00

Kahvenin hikâyesini biliyorsunuzdur, önce Arap yarımadasına, sonra Osmanlı’ya, oradan Avusturya üzerinden bütün Avrupa’ya yayıldı. Ardından Karayipler’e ve Latin Amerika’ya geçti; şu anda en fazla üretim de bu bölgede gerçekleşiyor.

Üretim tarafını bir tarafa bırakırsak tüketimde ilk Avusturya’da açılan “kahve” dükkanları 1990larda Starbucks’ın muhteşem atağıyla farklı boyuta taşındı. Starbucks, insanlara kahveden biraz daha fazlasını “deneyimi” sunuyordu ve açıkçası 2000lere gelindiğinde mantar gibi her tarafta bitmeye başladılar.

Altı bin civarında dükkandan oluşan ve hergün beş tane ekleme hedefi olan bir zincir, yıllık 6,5 milyar dolar civarında ciro yapan sistem kendisini kahveye adamış bir adamın (Howard Schultz) elinde bir orkestra şeklinde idare ediliyor.

Mecbur olmadıkça (havaalanları vb özel mekanlarda yer temin edememe durumlarında olduğu gibi, ki bunların sayısı da çok az) franchise vermeyen, kahve tarlasından müşterinin kahvesini bitirdiği ana kadar olan zinciri kontrol ederek kalitesinden ödün vermeyen muazzam bir sistem…

Türkiye’de de 40-45’in üzerine çıktı, Starbucks sayısı; gerçi Türkiye’de yurt dışındakinden biraz farklı imaja sahip Starbucks. O nedenle de yayılmaya devam ediyor ve edecek de. Gayet başarılılar.

Benim bahsetmek istediğim konu ise Starbucks ile rekabet… Acaba Starbucks’ın iş modelini taklit ederek onla rekabet edebilir misiniz? Bence, hayır; çünkü Starbucks’ın bu konuda yıllardır üzerinde çalışarak geliştirdiği bu iş modelinde sahip olduğu rekabet avantajları o kadar fazla ki, rekabet son derece acımasız olabilir.

Kahve konusunu Businessweek dergisinde Illy Cafe ile ilgili okuduğum yazı üzerine ele almaya karar verdim. 73 yıllık bir aile şirketi olan Illy, Espressamente adı altında yüzlerce lisanslı cafe açıyor.

Illy'nin amacı kaliteye ve estetiğe vurgu yaparak kendine ait bir yön belirlemek; Espressamente tecrübesi de köpüklü koyu kahvenin küçük fincanlarda sunulmasına odaklanan bir İtalyan tarzı olacak. Zaten kendileri de Starbucks ile rekabet etmek, onu koltuğundan etmek gibi bir amaçları olmadığını söylüyorlar; kendilerini "kahvenin zerafeti"ne odaklanırken Starbucks'ın toplumla ilgilendiğini belirtiyorlar.

İtalya, Trieste'deki şirketin merkezinde kaliteyi yüksek seviyede tutmak için gerek kahve çekirdekleri ile ilgili gerekse insan kaynakları eğitimi gibi konularda titiz çalışmalar yürütülüyor.

Şirket elbette Starbucks ile karşılaştırılamayacak kadar küçük; ama Illy, Fransa, Çin, Hindistan gibi pazarlara girerek iki yıl içerisinde satışlarını 600 milyon dolar seviyesine çıkarmayı hedefliyor. ABD'de şu anda geçici mekanlarda hizmet veiyorlar; ancak dikkatli bir çalışma ile ABD pazarına girmeyi istiyorlar.

Illy'nin slogan niteliğindeki bazı söylemleriyle yazıyı bitirelim;

"Espresso, bir fincan içerisindeki kimyanın mucesidir"

"Kahve, ABD'de sihirli bir iksir değil; sadece sıcak bir içecek"

"Gerçekten ihtiyacımız olansa bir kahve kültürü geliştirmek"

*Türkiye'de de Kahve Dünyası ilginç bir girişim; henüz ziyaret etmediğim için kendimi ayıplamakla birlikte ilk fırsatta giderek izlenimlerimi paylaşacağım.

Freakonomics

2006-08-02T00:30:00.000+03:00

Sonunda fırsat bulup Lewitt'in Freakonomics adlı kitabını okumaya başladım, hatta bitirmeme az kaldı. Benim gibi geriden gelip de oku(ya)mayanlara mutlaka öneririm.

Freakeconomics, Türkiye'de "Görünmeyen Ekonomi" adıyla Boyner Yayınları'ndan çıktı.

Kitabın içeriğinden başka bir yazıda bahsetmek üzere söz vererek dikkatinizi başka noktaya çekmek istiyorum, kitabın kapağına...

Aşağıda farklı ülkelerde basımı yapılan kitabın farklı şekillerde tasarlanmış kapaklarını görebilirsiniz..

Bana epey ilginç geldi....

İngiltere

ABD (Orjinal)

Fransa

ve Türkiye

Karnavalımıza Davetlisiniz...

2006-08-01T09:07:00.000+03:00

Bu hafta Mobilasyon'dayız..

Tel Zımba-Leitz

2006-07-31T00:13:00.000+03:00

Kaynak: TwentyFour

Obezite-2

2006-07-27T12:14:00.000+03:00

"Artık MyBody spor salonuna gitmenin vakti geldi"

Dünkü obezite yazısının ardından denk geldi.

Adsoftheworld'den..